naïveté

THE RETURN

2009-10-20T08:58:00.000-07:00

Dahil nainggit naman ako kay bossing chad, at sa iba pang nakakapag-update ng bongga ng blog nila, itatry ko na din buhayin muli ang blogsite na ito. Bukod sa madami din kasi akong himutok (hehe), para kasing masaya talagang naeexpress mo ang sarili mo sa mga blog. At warning lang sa mga susunod na blogs ko, hindi na ako magbabanggit ng names PERO, mafefeel niyo kung sino pinapatamaan ko. Taklesa ako, I admit it. Pero ayoko namang makasuhan ng libel and stuff. :)

***

LET'S GET IT ON! lml

My LIFE is a PERFECT PARTY!

2009-04-26T21:14:00.000-07:00

dance! SHOUT! jive!

"If I could wish for my life to be perfect,

it would be tempting but I would have to decline,

for life would no longer teach me anything."

-Allyson Jones

Absolutely right.

Press on GIRL! :)

Summer blog blast (haha)

2009-04-25T23:35:00.000-07:00

*****

“Kahit ilang milyong quotes ang ipadala mo sa taong gusto mo…

Kung hindi ka niya gusto…

Hindi ka niya itetext.”

-quote from grayz

SABI NI CHERRY NA MATAAS ANG PRIDE: Haller. Nasesendan lang siya ng GM ko no. Wag siya magfeeling. Hehe. At kung minsan man na nagrereply siya sa kowt ko, alam kong hindi dahil sa gusto niya ako or ung kowt ko… kundi flirt lang talaga siya.

REACT NAMAN NI CHERRY NA EMO: Ok lang yun. At least alam niyang naaalala ko siya. Huhu.

SAY NI CHERRY NA WAPAKELS: Tatawa na lang ako. Haha.

*****

Royal Abduction? Hehe.

Naalala ko ang joke na ito nung nagkwekwentuhan kami nila tita adel.

“Ang dami na talagang nakikidnap ngayon noh?”

“Oo nga eh. What if makidnap ang mga apo ni Gloria? (Pres. Gloria Macapagal-Arroyo)”

“Edi nakidnap! Haha. Sana nga.”

“Haha.”

“Ay wag na pala.”

“Bakit?”

“Kasi ung ipangbabayad niya ng ransom, manggagaling sa kaban ng bayan eh.”

“HAHAHA.”

*****

Banner

Natutuwa akong nararamdaman ko na ulit ang presensya mo. Hindi na ako naghahangad na bumalik ka sa dating ikaw. Alam ko kasing kahit maglagay ako ng malaking banner na nagsasabing,

“Bumalik ka na… sa akin.”

---wala ng epekto yun. Pero ok lang sa kin yun. Ang nais ko lang ay bumalik ang dati nating bonding. Yung dating ikaw na nakakapagpangiti at nakakapagpatawa sa akin. Yung asaran natin. Yung dating katabi ko lagi.

Ano pa ba? Ah. Gusto ko lang din sabihin,

“Infairness, nakakamiss ka rin namang loko ka! Panget!!!” :)

hahahahaha.

*****

I think I’m 60 % woman, 40% man.

Kaloka di ba?

*****

INVISIBLE

Ang hirap magkacrush sa taong di mo nakikita. What do I mean? Hindi mo siya madalas kasama. At walang dahilan para magkita kayo dahil di mo naman siya classmate sa kahit anong subject. Aware ka lang sa existence niya.

Kapag nag-isip ang isang seresa.. walang kwenta.

2009-04-17T04:16:00.001-07:00

(BABALA: NAKAKALOKA ANG MGA SUSUNOD NA MABABASA. PATNUBAY AY KAILANGAN.)

-Ang SPARRows ba ay nakikipag-SPARRing din?

-Bakit andaming magkakapangalan sa mundo? Hindi ba pwdeng gumawa ng batas na nagbabawal sa panggagaya ng pangalan?

-Kung ang make-up ay beauty enhancer, pano na ang mga taong walang beauty? Ano pa ang ieenhance nila?

(To be continued.)

Salamat po SIR VIM! :)

2009-04-17T03:50:00.001-07:00

Para kay G. Vim Nadera ng KAL, salamat po at naibigay nyo na ang aming marka (na matataas.. hehe) sa Filipino 25! :) Isang taon din po naming kinasabikan iyon. Hahaha. Pwera biro.

Matatandaan nakakuha ang buong seksyon namin ng "INC" noong ikalawang semestre, AY 07-08, dahil na rin sa aming kapabayaan sa mga hinihingi ng nabanggit na kurso at propesor.

Subalit ngayon, masaya na kami! Haha.

Salamat ulit SIR VIM! Yey! :)

kill me in a record shop

2009-04-17T00:32:00.000-07:00

"Will you run
or
flirt 'till it hurts?"

-Boys like Girls

quoted

2009-04-17T00:21:00.000-07:00

(Hindi ko alam kung napost ko na to, pero ipopost ko na lang.)

"Sometimes it's alright to hang even on the thinnest string of hope.
Yet it's so unsafe. So before you actually fall, just let go.
Face the reality that you'll get hurt either way.
So choose the one with lesser pain. It's just a matter of playing safe anyway."
-naive-

"When someone is in your heart, they're never truly gone.
They can come back to you even at unlikely times."
-For one more day, Mitch Albom

"Get close enough to have fun.
But don't get attached enough to get hurt."
-quote from recio

tested and true

2009-04-17T00:19:00.000-07:00

"I never wanted anything the way that I want you."

-secondhand serenade

LOSER

2009-04-06T20:08:00.000-07:00

huhuhh. ang loser ko.. di ko matanggap. may grade na kami sa ital. ngayon ko lnag nakita. tae kasing final exam sa ital yan eh. huhuhh.. nawala na ang pangarap kong - - -. si sir jerome sanchez kasi alis2 pa. si sir emmanuel luis romanillos (soxal kabisado ko) naman, hay.. cge kayo na magaling. huhuhuh.. at ako na palpak sa pronunciation....

di ko matanggap eh ung kakilala ko na 3 nung una, naging dos sa kanya, tapos ako? ako? huhuhuhu.. ang onti ng itinaas ko. cge na, loser na ako. tapos di ko man lang napantayan ung kakilala (errrr..bsta ayoko sa kanya) na naka-1.25 daw sa kanya sa ital. tapos malamang nataasan ako ng classmate ko na mejo nayayabangan ako. sige, kayo na magaling at ako hindi. huhu.

bato-bato sa langit ang matamaan,
GUILTY. hehe. joke.

PIZZA NAMIN SIR!!!!!!!!!!

gusto ko pa kumuha ng ital pero bahala na si batman. ayoko munang makita ang mga taong nabanggit ko sa itaas. hehe. pampalubag-loob.

1.75 lang ako. =(

buona giornata!

2009-03-24T08:15:00.000-07:00

3am na. At gumagawa pa rin ako ng take home exam sa socio. Mejo paranoid ako ng mga nakaraang araw (teka anong bago?) at 3 days straight na kong 5 am lagi tulog. HELL WEEK. Sabi nga ng marami. Ok din naman kahit papano dahil may mga friends akong gising pa rin at nakikipagchat sa kin, Uhm, at least alam kong hindi lang ako ang nagkakaganito. hehe.

Hay. Nagmarathon pala kami ng roommate ko ng anime na "his and her circumstances". Ang drama. Pero ang gwapo ni Arima. haha. Mejo nakakaloka lang din ang ilang parts dahil freshmen pa lang sila eh may ginagawa na silang milagro (ano?).

Wala na ko masabi. (tulala)

************************

Masakit pala ma-reject.

Hay! Ayoko ng mag-expect.

(rhyming e noh. hehe)

************************

Nakakalokang isipin na di pa rin ako nakakaget-over kay teppei koike. HAHA,

Syet.

************************

Pag walang gusto sayo ang isang tao, tigilan mo na siya.

Tama naman di ba? (Nakakairita)

************************

Sana bakasyon na..

te-chan :D

2009-03-21T22:35:00.000-07:00

HAHA. I LOVE TE-CHAN. :D

Siya si real life Otani-kun. ng Lovely Complex.

Nung napanood ko siya, shocks, sabi ko, may tumalo na kay lurin. Kung si lurin eh kamukha ni Rukia ng Bleach, si Teppei ay super kamuka ni Otani. haha. Icompare daw ba. Wala lang. Trip lang. Haha.

167 cm siya so, bagay kami. hahahahaha. 161 ako eh. Mas matangkad siya. :D Tapos 4 years lang tanda niya sa kin. Nafefeel ko talagang siya ang destined sa kin eh. HAHAHA.

Grabe, hindi pa talaga ako nakakaget-over sa KANYA (kanino daw?). hehe.

-bawal kumontra! :D

BLOGGERS' CODE OF ETHICS

2009-03-06T08:38:00.000-08:00

(Got this from Prof. Yvonne Chua of Journalism. As a professional or just a happy-go-lucky blogger, let's be guided by these rules.)

Be Honest and Fair

Bloggers should be honest and fair in gathering, reporting and interpreting information. Bloggers should:

• Never plagiarize.

• Identify and link to sources whenever feasible. The public is entitled to as much information as possible on sources' reliability.

• Make certain that Weblog entries, quotations, headlines, photos and all other content do notmisrepresent. They should not oversimplify or highlight incidents out of context.

• Never distort the content of photos without disclosing what has been changed. Imageenhancement is only acceptable for for technical clarity. Label montages and photo illustrations.

• Never publish information they know is inaccurate -- and if publishing questionableinformation, make it clear it's in doubt.

• Distinguish between advocacy, commentary and factual information. Even advocacy writingand commentary should not misrepresent fact or context.

• Distinguish factual information and commentary from advertising and shun hybrids that blurthe lines between the two.

Minimize Harm

Ethical bloggers treat sources and subjects as human beings deserving of respect. Bloggers should:

• Show compassion for those who may be affected adversely by Weblog content. Use specialsensitivity when dealing with children and inexperienced sources or subjects.

• Be sensitive when seeking or using interviews or photographs of those affected by tragedy orgrief.

• Recognize that gathering and reporting information may cause harm or discomfort. Pursuit ofinformation is not a license for arrogance.• Recognize that private people have a greater right to control information about themselves thando public officials and others who seek power, influence or attention. Only an overriding publicneed can justify intrusion into anyone's privacy.

• Show good taste. Avoid pandering to lurid curiosity.Be cautious about identifying juvenile suspects, victims of sex crimes and criminal suspectsbefore the formal filing of charges.

Be Accountable

Bloggers should:

• Admit mistakes and correct them promptly.

• Explain each Weblog's mission and invite dialogue with the public over its content and thebloggers' conduct.

• Disclose conflicts of interest, affiliations, activities and personal agendas.• Deny favored treatment to advertisers and special interests and resist their pressure to influencecontent. When exceptions are made, disclose them fully to readers.

• Be wary of sources offering information for favors. When accepting such information, disclosethe favors.

• Expose unethical practices of other bloggers.

• Abide by the same high standards to which they hold others

isa na namang kalokohan

2009-03-05T21:15:00.000-08:00

Monday, March 2, 2009
2:29 am A16, SAREHA

*****
=CHERRY=
I really like it when you call me with my name.

*****
Try to visit this site from 6pm to 6am:
http://www.hotel626.com/

(Tapos awayin nyo ung taong nagngangalang bri. Siya na super fanatic sa pfoods. Boo! Hehe.)

*****
“When God knows that you’re ready for the responsibility of commitment,
He’ll reveal the right person under the right circumstances.”
-I Kissed Dating Goodbye

(Thanks for the reminder message, vic! Therefore, I’m still unready for commitment. Is that what you are pointing out with this message huh? Haha. *Sigh* But I think I’m now ready. Uhm, I’ll restate it. I hope I’m now ready. =p )

*****

Lovely Complex

2009-03-02T01:35:00.000-08:00

Lovely Complex memorable lines:

Ex is just an ex after all.
-Nobu

Maybe someone like you is more suited to me.
-Otani Atsushi to Koizumi Risa

I like who I like.
-Koizumi

You, natural flirt.
-Nakao to Otani

I guess I’m just no good without you.
-Otani to Koizumi

Feel free to fall for me.
-Haruka

dormers' night @ sampa

2009-03-02T01:09:00.000-08:00

CORNY na kuwento. Pero pramis, di ko makakalimutan. Haha.

Searcher no. 1 to Searchee no. 2:
Hawig mo nga un eh.
(Referring to Ms. Erg)

Searchee no. 2: haha.

(Hindi alam kung maiinsulto o matutuwa.)

KALOKA. KABADTRIP. KAWINDANG.

Sunday madness

2009-03-02T00:49:00.001-08:00

Sunday, March 1, 2009
6:24 pm A16, SAREHA
Leo’s Birthday (Happy birthday OEL!)

*****
Now Playing: Favorite Songs from The Red Jumpsuit Apparatus
· Seventeen Ain’t So Sweet

“Relax girl, it will be alright. No one can stop you if you try.”
· Love Seat

“I said we’re better off this way.”
· Damn Regret

“Did you think you persuade me to let you go?”

*****
I am writing this blog for a number of reasons.
My mind is such a trash bin of wasted ideas.
It’s pretty overfilled so I’d better dump some here.

*****
In memory of John Leo Pineda: (JOKE! :p)

Before the day ends, I want to extend my warmest greeting to John Leo Pineda, my one-of-a-kind pokemon, eer, blockmate who’s celebrating his 19th (+n years, where n is a natural number) birthday. Sorry for I cannot greet you personally (obviously) and through text for my account balance is terribly 0.00 php. I wish you good health and longer life (so sarcastic, hehe), and most importantly, I hope you and Olga will be happy together forever! (mushy, eer!)
Seriously, thank you for being such a nice guy friend though sometimes “manyak” ka. Joke. Hehe. Just remember that I’m a very good listener (yabang e noh) and I’m ever willing to bestow you advices. I definitely wish that you can prove something to Olga this year. (Alam mo nay un. Wag kang torpe!)

(NOTE: The following blogs are not referring to Leo anymore.)

*****
“Grabe cherry, hindi mo inaalis yang song na yan sa playlist mo!” uttered my roommate this afternoon while I’m playing a Boys Like Girls’ song. I just smiled back and said nothing about it. I’m afraid it is truly one of my “longest staying songs” in my playlist and definitely one of my favorites.

Why should I listen to a song not worth listening in the first place? Its lyrics are obviously emphatic. The song struck me deeply within though I honestly haven’t experienced the story behind the lyrics yet. What I only knew and what I thought is the worthwhile reason why I refused to delete it is that I remember YOU in this song. And remembering you often give me a thousand emotions to reflect on.

“I’m learning to fall, I can hardly breathe.”

Maybe, someday I’ll delete it without any hesitation. When that time comes, I’m already over you.

*****
“Of course, I’m clinging on a short rope of hope now. But I know, eventually I’ll let go.”
(02-27-09 05:08)

“Should you let go because you want to fall deeper? Or to stop you’re tiresome clinging to false hopes?”
(03-02-09 2:45)

*****
As I’ve said earlier, remembering you indeed give me a thousand of emotions to reflect on. Let me confessed that before, you’re my ultimate crush on the campus. Who’s not going to be attracted with a tall, dark and handsome guy? Only an idiot, right? Well, I think I am an idiot though. Ideally, I am not attracted to you. What do I mean? You’re not really my type. As a proof, you can ask my close friends about the qualities I am looking for a guy. They’ll surely describe it as “tall, fair, chinito.”

YOU undeniably made a difference. And until now, I don’t know why.

*****
Before, you’re my inspiration.
Before, you’re really making me tense.
Now, I can hardly explain what I’m feeling.
I think I used to like you. But now, I don’t.
I can hardly feel anything special.
I think I’m just contented with our setup – we’re good friends, right? =)

*****
These are nice quotations from my phone:

“I don’t know why I hang on to something I know I’m better off letting go.
It’s like I’m scared to lose what I don’t really even have.
Some of us say we’d rather have that something than absolutely nothing.
But the truth is to have it halfway is harder than not having it at all.”

LIFE IS TOO SHORT
TO STRESS YOURSELF
WITH PEOPLE
WHO DON’T EVEN DESERVE
TO BE AN ISSUE
IN YOUR LIFE.

*****
Babala: Pawang lahat ng inyong mababasa ay pananaw lamang ng manunulat. Ang pagkakaparehas sa mga tao, bagay, lugar o pangyayari sa totoong buhay ay nagkataon lamang.

Dear Jodi Mango,

Magbibigay inspirasyon lang po ako sa mga tao buhat sa karanasan kong ito. Joke. Hehe. Hihingin ko lang ang inyong reaksyon ukol dito.

Dati, umaasa pa ako na magugustuhan niya ko. Kaso, waw. Asa. Haha. Ang layo ko sa kanya. Kasi siya, gwapo (daw). Tapos hindi ako ganun kaganda. Alam ko sa sarili ko un noh. Matangkad lang ako at maputi. Parang si Koizumi. Tapos masungit pa daw ako sabi nila, kaya walang tumatagal na manliligaw sa akin. Anyway, alam ko pa ting chickboy siya. Walang espesyal na tao sa kanya. Para sa kanya, pare-parehas ang babae. Naalala ko nga, may kinuwento ako sa roommates ko dati na tungkol sa dalawang guys. Tapos sabi nila sa kin, ang biased ko daw kasi pinagtatanggol ko lagi ung ikalawa kahit alam kong may mali siya. E siya un. Hmm.. mejo nga. Ayun, mula nun tinry ko baguhin ung pagtingin ko sa kanya. Kaso hindi ata umepekto. Anyway, patas lang naman kami siguro. Chickboy siya. Lalakero ako. Joke. Haha. I mean, aun, sabi nga ni sis, playing safe sa guys (note: plural.hehe). Pero ginagawa ko ang lahat para baguhin un. Loyal ako noh. At mabait na ko. =)

Ayun, ngayon pwede kong sabihing bisyo ko siya. Haha. At kailangang iwasan ang bisyo di ba? J

Sumasainyo,
Nagugulumihanan

*****

random

2009-02-20T00:12:00.000-08:00

Friday, Feb 20, 2009

MainLib GenRef

*****

Meron akong paper sa Comm 100 at ipapass na siya bukas ng 1pm. Di ko pa nasisimulan. AS IN. 6-10 pages pa naman un. Tinatamad talaga ko gumawa. Eto ang mga gumugulo sa utak ko ngayon:

SAT- comm 100 paper with summary in manila paper

SUN- too much things to do, di alam uunahin

MON- holiday, peste! di ako makakapag-lib for research =c, deadline for handout (socio re3port)

TUES- stressful italian, super duper stressful report in bc 100 under avecilla (hanggang nagyon di pa ko kinocontact ng groupmates ko..syet), deadline for slides (socio report), buddy date?!

WED- exam in italian, report in socio

THURS- gawa ng takehome exam sa socio

FRI- deadline for takehome exam in socio

Sabihin nyo nga sa kin, BC ba ko?

Ano ang dapat kong unahin? =c

*****

Naiiyak na ko. Kaso ayaw matuloy. Naghahanap ako ng shoulder to cry on. Sino pwede?

*****

Naalala ko si Koizumi ng Lovely Complex. Minsan nakikita ko ang sarili ko sa kanya. ("Am I not that attractive?," said Koizumi to Otani). Matangkad siya. Pwedeng model. Kaso wala or kulang sa appeal. Tas nainlove siya sa guy na mas maliit sa kanya. Oh well, di ko pa naman pa la naexperience un. Tapos twice na siyang nireject ni Otani. Yep, she confessed to Otani and twice siya na-reject. Masakit un di ba? Ayokong mangyari sa kin un.

*****

Nung mga nakaraang araw, siguro maraming nakakapansin na lagi akong badtrip lalu na after ng italian class ko. Hay. Ewan ko ba. Lagi niya na lang ako pinapalabas. Nag-aaral naman ako. Feeling ko pati ang sama ng pakiramdam ko lagi. Sabi nga ng rummie ko, kailangan ko na daw ng BF. (KONEK?)

*****

Dear Jodi Mango, (OO, dapat may online version na rin siya)

Di ako umaasa na masasagot mo ang hinaing kong ito dito. Di mo naman kasi ata alam tong blogsite ko. Anyway, nawawala na ang pagkacrush ko sa taong binanggit ko sa crush suirvey. Natural nlang ba ito? Hindi ko kasi siya nakikita madalas. Tapos di ko na rin siya nakakatext or nakakachat. Ngayon, wala ata talaga kong crush. Err, binabawi ko na. Madami pa la kong crushes pero feeling ko di nila mapapantayan si crush from crush survey. Ano na kaya ang mangyayari sa kin? (haha. adik e noh) Lam mo un, sa crush/es lang kasi ako humuhugot ng inspiration sa stressful nabuhay ko. (adik talaga) Ano ang masasabi mo dito?

Mula kay,

Nagugulumihanan

*****

Pasaway si mitz. Nagtxt siya sakin, double send pa. Basta ang nafefeel ko lang na gusto niya ipagawa sa akin eh magconfess din kay crush (ung nasa crush survey) which is deinitely disgusting, joke, crazy. As if gagawin ko un. Eh di ko na nga crush ung tao. I mean, nagfafade na nga. Tapos ganun pa. Ano ako parang si Koizumi at ikaw si Nobu na friend ko? Adik ka sis. hahahahahahahah.

*****

Exactly 5 mins ago (joke), nangumusta sa YM si crush. Tagal na naming di nagkachat or whatsoever ha. Pero WALA na e. Wala na naman akong mafeel. =c Masama ito. Parang ung dati lang.

*****

Research na ko. Jan na kayo.

Crush survey

2009-02-08T03:22:00.000-08:00

Ang sakit sa bangs. Haha. Di ko trip magsagot ng survey peo pinatulan ko ang isang ito. Hulaan niyo kung kaya niyo. BEH! :p

1.) Sinong mas matangkad sa inyo ng crush mo?
>>Obviously, SIYA. haha.

2.) Ano ang kulay niya?
>>Moreno?

3.) Sino mas matanda sa inyo?
>>HAHAHA. SIYA. Kinukuya ko nga un minsan.

4.) Kailan mo siya last na nakita?
>>wed, jan 28???

5.) Kailan mo siya last nakausap?
>>Thru chat? kagabi? haha.

6.) Close kayo?
>>SLIGHT? or nagfefeeling lang ba ko? ewan.

7.) Ano klase buhok niya?
>>SHOCKS. kulot. haha.

8.) Magaling sumayaw?
>>Ewan eh.

9.) Magaling kumanta?
>>Ewan din.

10.) Saan siya magaling?
>>Sa ES. haha.

11.) Alam ba niya na crush mo siya?
>>Baka! (Lagot. huhu.)

12.) Kilala ka ba niya?
>> OO naman!!

13.) Alam niya name mo?
>>MALAMANG.

14.) Nakatext mo na?
>>YEBAH. :D

15.) May karibal ka?
>>MARAMI. listahan gusto mo? joke. haha.

16.) Gaano katagal mo na siya crush?
>>Since 1st sem 08-09.

17.) Saan mo siya unang nakita?
>>Sa MB. Haha.

18.) Paano kayo nagkakilala?
>>Pinakilala ni ---.

19.) Sasabihin mo ba sa kanya someday?
>>After 10 years. Ewan. Torpe ako eh. haha.

20.) Anong name niya?
>>HAHAHAHAHAH. :D

21.) Narinig mo na ba boses niya?
>>Adik ka ba? Syempre!

22.) Kilala ba siya ng mga friends mo?
>>UU.

23.) Eh kilala mo ba mga friends niya?
>>HINDI ko lam. haha. Ewan. Ung ilang OLD friends niya. Basta. Mahirap iexplain.

24.) Paano kung nabalitaan niyang crush mo siya?
>>Pwede magcolapse? haha. Joke. Baka MATUNAW na lang ako sa kinatatayuan ko.

25.) Eh paano kung crush ka din pala niya?
>>Eh di nice. :D

26.) Ano sa tingin mo mangyayari sa inyo pag nalaman niya?
>>Ewan?

27.) May idea na ba siya?
>>Yata. huhuh.

28.) Last na 'to, message mo sa kanya?
>>Ingat lagi. :D

29.) Pahabol lang kunwari tinanong niya kung sino crush mo, anong isasagot mo?
>>Bibigyan ko siya ng listahan ko. haha.

CELLPHONE (telefonino)

2009-02-08T03:12:00.000-08:00

Ayun. Sira nga pala ang aking telefonino. (Kung hindi charger, battery ang may sira pero sure akong charger.) Kaya super sorry sa lahat ng mga di ko narereplyan. Sana walang super urgent dun sa mga messages na di ko nareceived. Parang ung napasugod ng 2 times si Jocs at Janice sa Sampa dahil di nga raw ako nagrereply. Huhuhh. Sorry talaga. Hay. Gagawan ko na ng solusyon yan this week. Namimiss ko na magtext. OO. Magtext lang. Wala akong namimiss na katxt. (Defensive e noh.haha) Pero may namimiss akong kachat sa wap. ehem. cge. yun lang..

Friends, let's AMPLIFIED! :D

2009-02-08T02:58:00.000-08:00

February 11 - AMPLIFIED by Alpha Sigma Fraternity

...presents Parokya Ni Edgar, Kamikazee, Slapshock, Queso, Urbandub, Chocosci, Typecast, Moonstar88, The Youth, Blue Boy Bites Back, Machine Gun Poetry, Feedback, The Ambassadors, The Out Of Body Special, Franco, Nyctinasty, Salamin, Hansom, Diary of My Last Days, United By Fate, The Haneps, Crudeoz, I-Ray, Eternal Now, Luzia, Look Out Kid, Liquid Courage, Makarel, Jejaview, Made For Midnight Movies.

Eto lang ang pinakaswak sa sched ko. ahahaha. oi. samahan nyo na ko. cge na. haha. :D text nyo ko ha. (09272257044)

weh. haha.

2009-01-29T22:14:00.000-08:00

Nakakatunaw.
Nakakalusaw.
Kahapon.
:D

Valentine stuff

2009-01-29T21:43:00.000-08:00

Hi friends! kami po ng aking roommates ay nagfa fund raise ngayon. Nais ko po sanang hingin ang inyong tulong. Baka naman po gusto niyo o may kakilala kayong nais magbigay ng valentine stuff sa inyong kaibigan, kaaway, gf,bf, nanay, tatay ate, kuya, o kahit kanino pa, meron po kaming binibenta. Murang mura lang po.

Available po ang mga sumusunod:

CHOCOLATE - 40.00
BALLOON - 10.00 (3 for 25.00)
MINI BEAR - 20.00
BIG BEAR WITH HEART - 60.00
PIGGY BEAR - 25.00
HEART-SHAPED CANDIES - 5.00

pwede rin pong package. Meron pong tig- 80.00, 90.00, at 110.00

pwede na po kayong bumili ngayonm sa Sampaguita Residence Hall. For orders... magsend na lang po kayo ng e-mail dito : eya_rhea07@yahoo.com o magtext sa : 09064856922

Salamat po! =)

ACLE 09: IRREVERSIBLE Film Showing

2009-01-29T21:28:00.000-08:00

One of the most walked-out films in the history of Cannes Film Festival: Irreversible.

Starring Monica Bellucci and real-life husband Vincent Cassel, this French film, which is narrated backwards, shows how man easily swings towards animal regression and totally lose his sense of humanity.

Disturbing and challenging.
We DARE you NOT to WALK OUT on this one.

FEB 04 WEDNESDAY
KE ROOM (AS 206)
1-4 PM

MATH WIZARD :D

2009-01-29T21:15:00.000-08:00

text-text lang

2009-01-09T02:16:00.000-08:00

Para sa'kin, hindi nakakapagod maghintay. Ngunit may kahinaan rin naman ako,
sumusuko ako sa paghihintay sa walang kasiguraduhang bagay.

Sa sandaling magsawa ka sa pagkakahawak sa kamay ko, hahayaan kitang bumitiw.
Alam kong di magtatagal ay kukunin mo ito ulit at hahawakan ng mas mahigpit.

Happiest morning?
Kapag madaling araw na at nag-PM siya sayo na hindi siya makatulog...
kahit buong gabi mo na siyang katxt nun at nakailang goodnight na siya sayo.
Memories. yeh.

-Galing lahat yan sa fone ko. Pag wala magawa, type lang ng type. Hehe. Pag kailangang makalimot, pinagtritripan ko na lang fone ko. haha. Di ba graxa? :D

**************************************
Bakit siya pa? Bakit gustong-gusto ko siya? :(

We're better off this way.

2009-01-06T21:36:00.000-08:00

Which is the better reason?

"I don't want to fall into him completely."

OR

"I'm afraid to fall into him completely."

-It's hard to do either ways right? So why let yourself fall in the first place? >_<

apoy at labi

2009-01-06T21:29:00.000-08:00

"Kapag labi'y gininaw mamayang hatinggabi,
sa apoy ng labi mo,
pwede bang makisindi?"
(DDR)

"Nag-aalab na labi'y nais makipaglaro,
mag-ingat ng hindi ka
mapaso."
(CQP)

-Old inbox message. Natripan lang replyan.

Remembering something...

2008-12-31T00:04:00.000-08:00

...something that shouldn't be remembered.

alam na kung kanino nagmana ng pagka-vain, haha.

2008-12-30T23:37:00.000-08:00

xempre hindi sakin. haha.
kay tita dear. joke. haha.
cute ni verna dito.. awww.

Wala lang naman,

2008-12-14T04:45:00.000-08:00

"Kabaitan is sometimes katangahan."
-sabe ni pareng hugo

Come ti chiami?

2008-12-14T03:22:00.000-08:00

Mi chiamo Cherry Anne Quinto Privado.
Err... I mean, that's my full name. Got this fun stuff from eka.

If you call me cherry anne, you're probably a relative, a family friend, an elem classmate/teacher or my beloved italian prof, Sir Jerome Sanchez.

If you call me cherry, you're probably one of my high school teachers, college friends or classmates.

If you call me che, maybe you're jansen, verna, tita dear, mama, kest, a very close friend, OR italian classmates including arnold and jesse who are fond of teasing me because of the interrogative sentence "Che cosa c'e?"

If you call me che ann/ che an, you're my cousin, tita or tito.

If you call me chenggay, you're my mareng uye (lorena).

If you call me cherribells/ cherrybells, you're probably olga or ralph.

If you call me cherrydoll, you're probably from A16. (Ate rivalers, tinabeybe or eyabeybe)

If you call me cheri, you're either chan or leo. (Poor spellers.haha)

If you call me bak, she, sherrie, zhe, zherrie then you're one of my dabarkadzZ.

If you call me sis or kapatid, you're definitely rheyshel (or other sisses.hehe).

If you call me cherry boy, you're my elem friend, mary grace ysulat.

If you call me boi, you're definitely chan.

If you call me pare, you're my pareng hugo.

If you call me tseri, you're my kaibigang eli del mundo (ar).

If you call me anne, maybe you're my daddy dek2 who's teasing me.

If you call me madam, you're probably grayz or mhalhot. (It originated from the TV sitcom Bubble Gang, grayz is Angeline while mhalhot is the loser yaya. :p)

If you call me daphne, maybe you're july.

If you call me luisa/ lui, you're either daddy dek2 or mommy elai.

If you call me bangenge or lola, you're friend sandy. Lola came from La Lola. Sandy is insisting that I have a resemblance to Rhian Ramos. >.<

If you call me kes, you're teasing me and you're definitely bri. hmp.

If you call me chester, you're definitely my blockmate daniel. grrr.

If you call me sadako, you're definitely my friend lance.

If you call me zak, you're either ate riva or eyabeybe teasing me for having cherry as my first name. (It should be sakura, but literally, sakura means cherry blossoms so they cut it short!)

If you call me buds, you're definitely my buddy tinnie.

If you call me best, you're also my best. haha. (uboy / jc garbin)

If you call me buddy, you're my matklab buddy (most probably, ernst or buddy les).

If you call me ate cherry, you're a Math Club applicant, a friend younger than me,
or either bri or chan.

Actually, there's still a lot more. I'll just add it here when I have a time and when I remembered it.
Lastly, I prefer to be called cherry or anne.
*safest*. :)

bisyo 101

2008-12-09T20:14:00.000-08:00

Masahol pa sa pait ng lagok
bawat hithit at buga ng usok
Ano nga ba ang magagawa ko?
Tanging ikaw lang ang aking bisyo!

Nothing serious

2008-12-07T01:21:00.000-08:00

12-06-08
23:30

I hate you.
I hate myself likewise.
I care for you this much despite
your coldness upon me.
I'm not expecting or
rather assuming
that you'll feel the same way too.
What I ask is just a little appreciation from you.
To heal the cut right through my chest,
To gently stop the bleeding inside.
The piercing, stabbing pain...
Oh. I just want to let go from you.

###

Btw, Congratz kay PACQUIAO. :D
Condolence kay Marky Cielo.

last week

2008-12-01T00:16:00.000-08:00

Nov. 23, 2008
Sunday

My brother Nard's birthday! :D

Nov. 24, 2008
Monday

Nasa dorm lang ako nito. Haha. Di ko matandaan exact details.

Nov. 25, 2008
Tuesday

My mama's b-day! :D

Nov. 26, 2008
Wednesday

May meeting ang UP CORE. At pinipilit ako ni Marlon sumali kahit di pa ko commres. Mahusay. Aun. Di ako umattend. :p Sori na Marlon, nextsem talaga. Pramis. Kahit iquote mo pa tong sinabi ko dito sa blog ko. Haha.

Nung hapon, natuto ako ng Pusoy Dos dahil sa mabusising pagtuturo ni Loraine. haha. Kami ni MaVic. hehe. Aun. Bonggga lang. Windang pa rin ako. Haha. Sa dinami-dami ng nagturo sa kin magpusoy dos, kay Loraine lang ako natuto. Yihee. Haha. Hyper kasi un. haha. Hinatid ko si Vic sa may papuntang Balara nung pauwi na kami. Sosyal yung batang un eh. Kung hindi ko lang un girl friend eh. haha. :D

Nag-jog (este naglakad) din pla kami ni chan nung gabi nito. Dapat nung Tuesday e kaso kasalanan niya, nag-sm north sya mag-isa. Di ako sinama! (As if sasama naman ako. haha. depende.) Adik un eh. haha. Tas magrereklamo sakin na masakit daw katawan niya. Bangag talaga. Tsk. Aun nga. Natatawa talaga ko pag kasama ko ang lokong un. Pano wala talagang seryosong topic pag sya kausap mo. Nawindang nga ko nung sabe niya, "Cherry, magconfess kaya ako sau?" Tapos wala din napuntahan ang usapan namin kundi puro kagaguhang topics. haha. Pero may nalaman ako sa taong ito. haha. Sakin na lang un kung ano un. hehe. Masasabi ko lang, ibang klase talaga tong si chan, kahit lage niya kong inaaway, nagiging ok naman kami. Hmm. Kasi nga, sooobrang bait ko. As in. Tanong mo pa sa kanya. Haha. Gagung yan talaga. Basta safe maging friend tong si chan, pag kailangan mo ng kakwentuhan sa gabi, itxt mo lang sya.. tas mangugulo na yan sa labas ng dorm. haha. We are very good friends. And un lang un. Kaya wala dapat magselos sa side nya. (May ganun?haha) Sa side ko kasi, wala naman talaga. hahaha, boo.

Nov. 27, 2008
Thursday

Presentation namin sa Italian. Un na rin ang 25% ng grade namin. Oral exam kung baga. Bonggang-bongga lang. Haha. (Sarcastic?) Last minute eh di pa rin kumpleto props namin. Wala pa ung bike. Actually, dapat motorbike, un kasi ung sabi sa song namin na Via by Raf pero as if namang may magpapahiram samin ng motorbike diba? Kaya aun, bagsak namin ay bike ng friend, ng friend, ng friend ni Jesse na hindi nya kilala. Haha. Pero natuwa naman talaga si sir jerome sa'min (kinilig siguro kay Arnold at Doreen..bwhahaha or sa angelic voice ni kuya Ferd..hahahh or baka sa adik na damo na si Jesse. haha.) Oh well, enjoy talaga ang presentation kahit nilunok ko na ang buong pride ko, dahil ako ung sun while Aby and Rubie are both clouds. Muka kaming adik, as in. Buti na lang wala si chan dun sa italian group niya kundi aasarin nya ko ng bonggang-bongga. (Kaso si classmate Glenn from Polsci14 naman ata ang nakakita sakin. T_T pati si Grego dear.) Anyway, after nun, free lunch at syempre un ang pinakamasayang part. haha. Adik lang na si Jesse, inasar ako. Pano sinabihan ko kasi na pasalamat siya na nakasali pa siya kahit 2 days siyang absent sa practice namin (nang-aaway talaga ko. haha. hindi, joke ko lang un sa kanya) at nabigyan siya ng role na damo. hahahah. Aun, banat ba naman sakin eh, "Parehas lang naman tayo ng ginawa ah, Sun ka nga lang!". Tagos. Haha. Peo syempre walang pikunan. Haha. Tapos hanggang hinamon niya kami ni Rubie na taasan siya sa Midterms namin sa Italian. Well, I accept your challenge Jesse boy. hahahahhaah. Excited na ko sa exam. :D

Nakita ko rin pla ngayong araw na to si old crush (educ major) sa CAL. Haha. *ayieee* PRC meeting din pla nito. Di ko nakita si recent crush. hmm.

Nov. 28, 2008
Friday

B-day ni ralphy dopie! haha. I mean, debut niya. Hahahh.. Nagkaron din kami ng kawindang na bonus activity sa italian. Partner kami ni aby at kulelat kami. huhuh. Bangag na si Jesse, asar ba naman sa kin e "Italian lang class mo? Grabe ka." Bangag talaga. Nagkataon lang na thursday eh italian lang talaga class ko tapos pag friday next class ko after ng italian ay 11am pa. Walanjo. Yung batang un talaga adik. Haha.

Wildsons din pla toh. hmm.

Nov.29, 2008
Saturday

Workday ng PRC sa umaga. Puyat ako dahil sinurprise din namin si Tinabeybe (roommate ko) dahil b-day niya. 21st b-day. hahah. Katxt ko si Pareng Hubert hanggang 4am. Adik un eh. Tuwing break niya sa work eh finaflood ako ng txt. Joke. Hahahh. Peace tau pare! Matino naman siyang katxt (parang napilitan? joke lang..haha) Adik nga pla ung taong un. Haha.
Nung pauwi na ko pa-laguna, kasabay ko siyempre si Tinabeybe pa-mrt, hmmm.. aun, jackpot lang. Hahahahah. Kaya todo smile ako nung pauwi ako eh. Haha. Nakasabay namin sa jeep papuntang mrt si super old crush (engg). Bwhahaha. Eh nung umaga lang e binabrowse ko pa ung fs profile nya. (Featured friend nya pa rin si ex nya. hehe) Haha. Tapos malay ko ba nung hapon na makikita ko siya. *kileeeg* haha. Anyway, masaya ang araw na to. Nag-unli ako at xempre katxt ko nung gabi si Pare at si ano. Aun. Kilala mo un vic. haha. Wala lang, miss ko na un.hmm (nakakamiss din pla xa? haha. akalain mo un.)

Nov. 30, 2008
Sunday

Nagparty-party kami nila graxa. I mean, sila lang. Nakikain lang ako chicheria. Haha. Sinundo ako ni eli gamit motor nya. Siya din nghatid samin ni graxa. Exact 11pm. Bongga lang. Andun din si Mhalot (yaya, you're such a LOSER.haha) at si July. Namiss ko ung mga un, grabe. Katxt ko pa rin si pare at si ano. Narealized ko pati na sweet ako sa mga taong sweet rin sakin. Sa mga bolero, bolera ako. Hmm. Kaya kung nakikipaglokohan ka lang, beware. Hehe. Sanay na sanay na ko sa bolero, si chan pa lang e. Dba chan? haha. Joke. Matino na ko now, matured na e, kaya sana matino ka rin. :D

Dec. 1, 2008
Monday

B-day ni olgum. Happy b-day! :D hahah. Aun lang, wala daw kaming pasok sa italian bukas. tsk. NADELETE ANG INBOX KO. huhu. (lahat ng msgs pati msgs ni ano, debut msgs, address ni ninang, reminders..etc) HUHUHH. At aun, nagbloblog ako now. Un lang! Tapos na!

Need GF/BF?

2008-11-28T20:12:00.000-08:00

Join UP MATH CLUB! :D

"We don't just love solving, we also solve loving!"

Sign up at our booth from Dec. 4-5, 9-10 8am-5.30pm along MB walk.

Contact ONANG at 09064750084.

Or just PM me here at blogspot. :D

drake*

2008-11-21T04:42:00.000-08:00

10-11-08
1:17 a.m. (ate riva’s advance laptop clock)

Oh well. Naisingit ko pa rin ang blog na ito kahit super daming nakapilang gawain sa akin. Current song from the playlist is “Standing at the edge” by the blessed union of souls. Kanina pa mabigat ang feeling ko. Hindi ko alam kung ano ung particular reason, basta alam ko, I’m not ok. Tapos ganito pa ung song. Parang gusto kong umiyak ng todo-todo for reasons hard to explain. Not because I don’t want to discuss the reasons here but the fact that it’s too complicated to explain to somebody that has no idea after all. At tska, sa sarili ko pa nga lang hirap na kong intindihin ang mga nararamdaman ko. Ewan. Siguro inaatake lang ako ng mood swings ko. Nakapag-ice cream naman ako kanina. Di ko lam talaga eh. Siguro madami lang akong iniisip. Yung tipong sumasagi na sa utak ko sa mga panahong to ang mga katagang tulad nito: “Lord sana po gabayan nyo ko sa mga gagawin ko. Gusto ko na pong tumigil na lang ang hininga ko bigla.” To think na ang tingin ko dati ay invincible ako sa kahit anong suicidal attempts for I am so afraid to go directly to hell. Ngayon, di ko lam. Bahala na. May takot pa rin ako sa Diyos kaya marahil ay hindi pa rin ako bibitiw sa pagkakahawak sa mapagpalang mga kamay niya. Tatlo pa ang exams ko next week. Tagilid pa ko sa isa. Tapos isa pang report. Deadline ng isang term paper tapos next next week isang final paper. Ang hirap pang gumalaw ng walang sariling laptop. Hay buhay. Buhay kolehiyala daw ay masaya, subalit bakit ako’y nagdurusa? Current song ay “The end has only begun” ny lifehouse. Nakalimutan kong sabihin na puro lifehouse songs pala ang pinapakinggan ko now… salamat kay Jan2. May naalala pala ako. Kanina, nung talagang di ako mapalagay nakahiga lang ako sa bed ko. Kakatapos lang ata naming manood ni ate riva nun ng 3 episodes ng fushigi yuugi (tumakas lang kami sa mga dapat namaning gawin) at medyo di maganda ung ending nung last episode kasi umamin si Miaka kay Tamahome na mahal na niya nga si Tamahome (habang umuulan, kakatapos ng maikling labanan at pagtatanggol kay Miaka) kaso for some reasons ang sabi ng Tamahome, parang ganito, pasensya pero di ganyan ang nararamdaman ko para sayo, priestess ka ng suzaku kaya ko ginagawa yun. Hay. Ouch. Ang sakit kaya nun. Hinimatay si Miaka habang nasa basa sa ulan at dahil nilalagnat na siya nun. Pero feeling namin, kaya niya lang sinabi yun ay alam niyang wala siyang panama kay Hotohori na isang emperor, na sa harap niya e nagpropose kay Miaka ng kasal. Ahuh! Di ba? Di ba? Well, di ko alam. Dahil di ko na matandaan ung exact na ngyari dati nung napanood ko siya sa channel 7. Pero siyempre alam ko naman na si Tamahome ay destined kay Miaka kaya nahahabag *yeah* din naman ako kay Hotohori ng sobra. Aww. Sana ako na lang si Miaka, papakasalan ko si Hotohori. Haha. Joke lang Tama dear! :D Mejo magaan na pakiramdam ko now. Pero kukuwento ko pa rin ung ngyari after manood kami ng fushigi. Ayun nga, humiga na lang ako sa bed. Ayoko na sabihin ung exact turning point ng pagbabago ng aking mood dahil tapos na yun. Ang ginawa ko after nun ay kinuha fone ko at nagtxt kahit wala akong balak isend ang ittxt ko. Nakalagay ganito, diddy, sama pakrmdam q. dami exams q nxtwk tas term paper pa.. ang hrap. wla p q laptop. hay… bat gni2. :’c Actually, wala akong specific person na pagsesendan nun. Tas naisip ko si chan. Wag na ui, baka mabadtrip lang ako lalo sa ireply niya. Tas ngbrowse ako ng msgs ko sa inbox. Naalala ko, may nagmamahal nga pala sa akin. Anjan si God. Dapat sa kanya ko isend un txt na un. Tas wala lang, naisip ko na naman ang pagiging invisible ko now or rather transparent ko to the point na may sinasabi na pa la sa akin ang isang tao, wala akong reaction. Hay, ganun talaga ko ngayon eh. Di ko lam kung bakit. Siguro ayoko muna masaktan ulit. Ayoko magpakabitter ulit. Nagpapakatotoo na ko. Kahit minsan nagsesearch ako ng notes ko tapos mababasa ko ang mga tulad nito, “Nakakamiss ang mocha ice cream, isaw sa may Romulo Hall, Ham and cheese clover chips, spaghetti, choco chips…. Nakakamiss ang shrek2, SM north, golden by fall out boy, white rose, feb. 14, 2007, sunken, Philcoa, Math building… etc.” Kumusta naman ang broken by lifehouse na tumutugtog ngayon. “I’m falling apart, I’m barely breathing with a broken heart, that’s still beating in the pain, there is healing, in your name, I find meaning so I’m holding on, I’m still holding… I’m barely holding on to you.” Wala naman ganong kakanonek ang song na yan, siguro epal lang talaga ang playlist, nananadya. Next song, first time by lifehouse. Grabe na huh? Pang-asar lang talaga. Kung di nyo magets, buti naman. Wag na nga lang. Matagal na yon. Wala na nga kong maramdaman ngayon di ba? I’m totally transparent. Natrauma or manhid na siguro. Pagkatapos ba naman niyang mawala dahil sa isang pinagsisisihan kong desisyon, ang papalit ay isang super bolerong gago na may identity crisis ata. Next song Blind by lifehouse. Alam niyo na. Hindi ko pla plinano yang playlist huh?! Nakashuffle siya. Nananadya lang siguro talaga. Katakot. Anyway, Ano ba ngyari? Wla lang. Isipin nyo na lang na nito ko na lang narealized ang kagagahan ko at pinakawalan ko ung nagmamahal sa kin para sa isang taong gusto ko lang pero wla plang gagawin para sa kin. Bravo! Parang baduy na telenovela lang. Duh! *d-u-h exclamation point* Wala eh, masarap makipaggaguhan noon. Ngayon, sawa na ko. Tsaka after ko pakawalan siya, nakahanap naman siya kagad ng kapalit sa kin. Mahusay. Kung gaga talaga ko, iisipin kong pinagsabay niya kaming ligawan. Tapos, nung nireject ko siya, siyempre pmunta isya dun sa isa. Haha. Ewan. Wala na sa kin ang lahat ngayon. As in. Dumaan lang ang mga yan ng isang mabilisang ipo-ipo tapos wla na. Ayoko na muna. :D Kung may dadating, edi ok. Let’s try. Pag wla, ok lang. NBSB pa rin naman ako. Yebah!

2:26 a.m. Go! Gagawa na ko term paper. :D

Pahabol:

”I want you to know,
you belong in my life.
I love the hope,
I see in your eyes,
for you I would fly
at least I would try
for you I would take
the last flight out.

I cannot hold back the truth no more,
I’ll let you wait too long, wait too long…
although its hard and scares me so,
a life without you scares me more.”

-Last Flight Out by Plus One

*inspired by DRAKE BELL. :) pasintabi rin sa estilo ni kenet na gumagamit ng pangalan ng crush nya sa kanyang mga katha. take note of the date also. matagal na tong blog na to.. ngayon ko lang napost.

mahusay na LSS

2008-11-20T04:50:00.000-08:00

11-20-08
21:27 ML

Oh well, recently I am suffering from nerve-wracking LSS with these two songs. For some reasons, I think these songs are suggesting stupid (for i prefer to call it stupid but in another sense it isn't actually) yet true messages.

***

"Baby, now that i found you
I won't let you go
I built my world around you
I need you so
Baby even though
You don't need me
You don't need me oh no."

***

"Maybe we're trying
trying too hard
maybe we're torn apart
maybe the timing
is beating our hearts
we're empty."

song ng paramore

2008-11-20T04:32:00.000-08:00

11-20-08
20:57 ML

crushcrushcrush

Haha. Adik lang eh noh. Bakit ganun? Sagutin nyo ko.
Nakikita ko siya sa campus unintentionally. E nung di ko pa sya crush, di naman nangyayari yun.
Tapos, tapos, tapos...ahuhuh. Shy ako. Talaga. Haha.
Wow. Kaloka. Ngayon na lang ulit ako nagpost ng ganitong kaadik na blog.
Ano? Clue ba? Kung sino sya? Ano?

Uhm, ganito kasi yon...

Ok na ba? hehe.

O pano? Ciao. Buona notte! :D

Dampi

2008-11-20T03:48:00.000-08:00

11-20-08
19:36 ML

Nakakatamad ang pag-upo sa sahig ngunit hanggat katabi kita, wala na kong mahihiling pang iba.

Dama ko ang lamig ng aking kanang kamay. Subalit kinuha mo iyon at hinalikan ng buong lambing. Iginapos mo sa dalawa mong kamay na tila itinatago sa sinumang magtangkang umagaw. Idinampi mo malapit sa iyong puso - nangungusap na kahit anong mangyari, hindi ako mawawala sa buhay mo. Hindi nagtagal hawak na ng kaliwa mong kamay ang aking kanang kamay. Sa bawat pagpisil ko sa kamay mo, nariyan ka't mas hinihigpitan ang kapit mo. Hindi ako nasasaktan. Ss katunayan, nais ko ang ginagawa mo. Patunay lamang ito na ayaw mong ako'y iwan.

Hanggang sa sumandal ka sa kanang balikat ko. Samantalang ako nama'y sumandal na rin malapit sa iyong ulo. Madali kang nakaidlip kahit malamig ang simoy sa ating paligid. Marahil kuntento ka na sa mumunting init na nadarama nating dalawa. Ako'y naiwang nakapikit, dinadama ang napipintong sandali ng biglang pumasok sa aking isipan ang mga katagang: MAHAL KO, SANA PAWANG KATOTOHANAN ANG LAHAT NG ITO.

###

(Eto pala ung kasunod ng windang kong tula na nauna kong ipinost. Di ba kaloka? biglaan akong nakagawa ng ganito. hmmm..)

Walang kibo

2008-11-20T03:21:00.000-08:00

11-20-08
18:58 ML

Ako ba'y di kikibo
magbubulag-bulagan
at saka magtatago?

O kaya ay susuko
itigil ang kalokohan
at sagipin ang puso?

Sa aking paglalaho
sana ako'y bitawan
ayoko ng mabigo.

(biglaan lang to. ewan. bumabalik na ang dati kong gusto - pagsusulat ng walang tinatago. kaya ayun, pinagbigyan ko lang sarili ko. may readings pa ko na dapat basahin pero isinantabi ko muna. alam mo un, parang maprapraning ako pag di ako nakagsulat ngayon..ewan. hehe. di ako naghahangad na magandahan kayo ang sakin lang eh mahal na mahal ko ang ginagawa ko. walang problema kung nais nyong mag-react. :p)

BABALA: Friendster Comments

2008-11-17T04:28:00.000-08:00

Pawang lahat ng pangyayari sa ating buhay ay may itinuturong dahilan.
At nasa bawat panghuhusga ang kasagutan sa mga tanong na hindi maintindihan.

----------------
Nagets nyo ba?
Ako din nalabuan eh. haha.
Eto na lang gawin nyo:

Punta kayo sa friendster profile nyo.
Click nyo yung view comments.
Tapos tiyagain nyong magbasa ng comments from the start to the end.
Then, from end to the start naman.

Anong point ko sa pinapagawa ko?
Kayo na makakasagot niyan.
Siguro ang iba, masasaktan.
Ang iba, maliligayahan.

:)

Dilag sa Salamin

2008-11-17T04:21:00.000-08:00

Ika'y dahilan ng pusong pumipintig,
imahe mo'y sining na puno ng husay
dilag sa salamin, aking iniibig.

Pagsulyap sa iyo ay puspos ng hilig,
tanging pumapawi sa mukha ng lumbay
ika'y dahilan ng pusong pumipintig.

Yaong repleksyon mo'y hatid ay pag-ibig,
pagsintang hiling ko'y, “Sana’y walang humpay!”
dilag sa salamin, aking iniibig.

Misteryosang ngiti at maamong tindig,
nangingibabaw at mapanlinlang tunay
ika'y dahilan ng pusong pumipintig.

Sa iyong paglaho'y, sakdal ng ligalig
likhang-isip ka nga lang bang walang saysay,
dilag sa salamin, aking iniibig?

Nakatatak bawat pinahihiwatig,
katotohanan kong nakita'y dalisay:
ika'y dahilan ng pusong pumipintig
dilag sa salamin, aking iniibig.

(30)

-MPs10 stuff, revised version of Dilag sa Salamin.. exercise on "villanelle"

Emperor marches naked in town

2008-11-17T03:59:00.000-08:00

The Emperor, known for his exceptional passion for clothes marched naked in the procession in town today, witnesses asserted.

“He hasn't got anything on,” declared the 7-year old boy who first noticed it and soon became the talk of crowd.

Based on the report, two swindlers pretended to be weavers and fooled the Emperor that they weaved his procession clothes out of “magnificent material with a special power of being invisible to everyone who was stupid or not fit for his post.”

Large sums of money, including bags full of gold thread and finest silk were allegedly taken by swindlers; the hunt for them remains on going.

The Emperor walked boldly on holding his head higher after realizing the truth, said his courtiers.

“He learned his lesson after what had happened,” they added.

The Emperor likewise confessed that he was afraid of the possibility that he couldn't see the cloth – being stupid or unfit for post – so he was fooled.

According to the investigation, the Emperor sent his faithful old minister first followed by another official to see how the cloth looked like while it was still unfinished, yet the two denied they couldn't see anything.

In addition, nobody from the town people dared to admit that they couldn't see anything except for the seven-year old boy.

It was late when they learned that they were already fooled by the swindlers.

(30)

-J101 stuff.. exercise on the inverted pyramid structure, based on the fairytale "The Emperor's new clothes".. sorry for the grammatical errors, this is unedited sample because the exercise merely concentrated on the structure.

(-_-)

2008-11-14T17:43:00.000-08:00

You still don't know me.

Come what may

2008-11-14T16:59:00.000-08:00

Sa bawat pagkintal ng imahe mo sa paham na isipan
Sa bawat hinahabol na paghinga sa ating pagkikita
Sa bawat nakapapagod na pagtibok ng kalooban

Sana'y tayo lang ang magkasama.

Nagugustuhan na nga ba kita?

unpredictable*

2008-11-10T02:20:00.002-08:00

Nov. 10, 2008
UP SC

Wala lang. Nagkita lang kami ni marivic at nagkwentuhan ng kung anu-anong bagay. Tapos ayun, andito ko sa sc at ngtytype ng blog. Para lang ma-update ko na to ulit. haha. Ganun kasimple. I really don't know. Uhm, this past few days, I'm always trying to grab my beloved pen and paper and write something, yet i end up doodling. Is there something wrong with me? Bakit parang di ko na maexpress ang sarili ko thru writing? Ganun naman ako dati eh. Oh well, I think I need some time. Hmm. And most probably, distracted ako sa TV na naka-on or mp3 na tumutugtog sa tenga ko. Or should I say, I am really a frustrated writer? Haha. May nasesense akong problem peo sana di mangyari.

Anyway, sana may mga taong predictable na lang. Parang ung prof ko sa journ last sem, para alam namin kung papasa kami sa end ng sem or hindi. Peo hindi talaga sya ang target ko sa blog entry na to. Dalawang tao. Isang nakakaapekto sakin, isang nakakaapekto sa mahal kong kaibigan. haha (kung sinong kaibigan un, secret wlang clue.haha).. Ayun.

Ang unang tao ay ung nakakaapekto sa kaibigan ko. Hmm. Surprisingly, he committed suicide. Hindi joke lang. Bangag lang ako. haha. Uhm, serious na. He did something disturbing, err, i mean he texted something awkward to my friend. At un ang nakakawindang dun. Hmm. Hindi xa un eh. Pano ba.. hmmm. Hindi xa ung taong gagawa ng ganun. Un ung paniniwala namin ni friend. ALam mo un, straight xang tao.. matino.. ung tipong di gagawa ng kalokohan tapos.. tapos.. (cge maexcite kau.. samin na lang un ni ano. haha) Basta, wish ko lang di mo na ginawa un. Sana di mo na ginawa un kay friend. Para sana, ganun pa rin ung tingin ko sau. Nakakabadtrip ka eh. Well, aun, hindi talaga natin maprepredict ang magiging ugali ng tao. Bahala xa sa buhay niya. hahahah. move on friend. kahit mahirap.

Sunod na tao eh ung nakakaapekto sakin. I'll state my opinions rather feelings directly. Hindi kita kilala. At hindi pa kita nakikilala. Hindi ko alam kung gusto kitang kilalanin. At kung gugustuhin ko man, sana ikaw na ung aayos sa magulo kong past. (Ehem. Naging serious ata?) Hmm.. Di mo nagets? Alam mo naun. Alam mong may mga bagay sa nakaraan ko na gusto ko ng ibaon sa limot. (Yak. but true.) At sino nga bang hindi gugustuhin na mapalapit sayo para makapagsimula ng bagong kasalukuyan? Pero right now, truly, I can't hardly feel anything. Hmmm.. Tulad ng sinasabi ko sa mga barkada ko, at kay friend, manhid pa rin ata ako now. Epekto pa ata to ng pagsisisi ko sa nakaraan. Pero tapos naun. Kumbaga sa inuman, nawawala na rin ang hang-over ko. Pero wala pa rin akong maramdaman. Wag kang mag-alala. Sasabihin ko naman sau kung espesyal ka na. hmm. In the end, gusto kitang makilala. Peo hindi ko alam kung gusto na kita. Sana lang hindi ka tulad ng mga nauna. Sana lang hindi mo ko tinatrato na katulad ng iba. Ayokong mag-expect. Pero natural instinct ata un ng girls. I dunno? Ayaw na ayaw ko sa commitment dati. Pero malay mo, ikaw ang makapagpabago ng pananaw ko.

Ayun, gabi na. alis na ko.

Sorry sa grammatical errors, bangag ako ngayon. Dredrecho lang ako magtype. Come what may, sabi nga ni vic.

*para kay ano at kay ano.. isipin ang theater at engg

layouts from mark*

2008-11-10T01:16:00.000-08:00

first layout
- "A relationship isn't going to make ME survive,
it's the CHERRY on top."

second layout
- sunako holding cherry

*special thanks to Mark Nasuli for the layouts. =)

sunako

2008-09-18T02:02:00.001-07:00

magkamuka naman diba? :D
drawing ko parehas yan!
joke. HAHA! :D

BISYO

2008-09-18T02:02:00.000-07:00

(09-17-08)

1:13 a.m. Gising pa si Rhea.

Nagpreprepare siya para sa kanyang report sa Thursday (?). Nakakapanibago.

Wala si Tina, wala tuloy nakikipagsabayan sa kin sa puyatan.

(I mean, si Rhea kasi minsan-minsan lang talaga nagpupuyat unlike us, kami ni Tinalicious, na mga certified bampira este call center agents or whatsoever na trip nyo itawag.)

Hindi kami insomniac. Jozko, sarap kayang matulog!

Ang problema, nasanay (or sinasanay) namin ang pangkalahatang sistema ng aming katawan dahil sa acads.

Pesteng acads talaga yan ano? Hehe.

Nag-overnight nga pala si Tina sa Fort B.

Ayan, current song ay ang aking ritwal bago matulog, Last Dance by P. Diddy feat Keyshia Cole.

LSS ko pa rin ata yan ? Ewan.

Pero grabe, may bisyo ako ngayon.

Naalala ko lang bigla.

Inaatake ako ng sakit ko kapag di ko un nagawa.

Kung wala talagang choice, ay naku. Baka makita niyo kong tulala.

I’m evidently hooked. I tried to resist that dire temptation but my mind, and even my body couldn’t help but concede.

Sabihin ko na ba? Nacurious ka eh, obvious kaya!

In love ako.

In love ako sa YAMATO NADESHIKO SHICHI HENGE. :D

Awww. Haha. Mamatay ako pag di ako nakapanood niyan.

Kung pwede nga lang araw-araw.

Kung wala lang ako sa dorm. Hmmm.

Tska ayun, naiimpluwensiyahan na ata ako ng mga species na tulad nila kenet at leo na adik sa anime.

Oh well, naging adik na rin naman ako dati sa Detective Conan at Fushigi Yuugi. At sa iba pa. Pero hindi ganiong kalala sa ngayon.

Basta mahal ko na ang mga anime. Hehe.

Biruin mo ba nmang ma-LSS ako sa anime songs eh.

Sabi ko nga ke kenet, takot ko na lang mabato habang kumakanta ng hapon.

Haha.
PERO, wala eh. LSS. Last song syndrome.

Imbes na fall out boy, lifehouse, boys like girls, maroon 5 songs ang pinapakinggan ko, anime songs ang trip ko.

Next time, kukuwento ko kung pano ko minahal ng todo si ano.

Si Takenaga at Kyohei. Haha.

Pero sa ngayon, back to the reality.

Susubukan kong tapusin ang pagsusummarize sa report naming ni Leona sa Film 100.

Ung sa Econ 101 eh tapos ko na kasi. Mas maikli siya.

Oh well…1:49 a.m.

Sept. 1, 2008

2008-09-13T03:39:00.000-07:00

CHERRY*

2008-09-08T02:31:00.000-07:00

I
wasn't
wasn't there
when the storm came -
the storm that ripped her...
I was afraid to feel,
as if I could feel it then.
I did not want to see her cry,
as if I could see her cry back then.
I did not want to know her awful woes,
I would not, anyway, be able to know.
But, under a hazy moon on a starless sky,
her silhouette I see, eight seconds before midnight.
O her figure casts an oddly woven shadow pattern!
Why such intricate design on a lonely night, I wonder!
Eight, seven, six, five, four, three, two, one. It's the first of September...
Thoughts of her gleam as she sits on her place - peacefully, her figure looms.
Feel her, see her cry, know her woes, 'cause today the cherry tree sweetly blooms.

*August 3, 2008 - August 4, 2008. 1:25 am.

from: kennrukia

FRESHTIGE

2008-08-18T03:15:00.000-07:00

Tired of Being Sorry

2008-06-14T04:00:00.001-07:00

Enrique Iglesias
Insomniac

"I don't know why
You want to follow me tonight
When in the rest of the world
With you whom I've crossed and I've quarreled
Let's me down so
For a thousand reasons that I know
To share forever the unrest
With all the demons I possess
Beneath the silver moon

Maybe you were right
But baby I was lonely
I don't want to fight
I'm tired of being sorry

8th and Ocean Drive
With all the vampires and their brides
We're all bloodless and blind
And longing for a life
Beyond the silver moon

Maybe you were right
But baby I was lonely
I don't want to fight
I'm tired of being sorry
I'm standing in the street

Crying out for you
No one sees me
But the silver moon

So far away – so outer space
I've trashed myself – I've lost my way
I've got to get to you got to get to you

Maybe you were right
But baby I was lonely
I don't want to fight
I'm tired of being sorry
I'm standing in the street
Crying out for you
No one sees me
But the silver moon
(lalalala)
Maybe you were right
But baby I was lonely
I don't want to fight
I'm tired of being sorry
I'm standing in the street
Crying out for you
No one sees me
But the silver moon"

ate move on!

2008-06-11T02:18:00.001-07:00

Haha. Wala lang. Naalala ko lang ang kinuwento ni Inna sa min dati.

"ate move on !"

Nakakaloka. Sinabi yan sa kanya ng kanyang butihing batang kapatid.
Kala ko, henyo ang bata.
Na naiintindihan ang nararamdaman ng kanyang ate.
Na nakakaramdam ng awa sa pinagdadaanan ng ate niya.

Yun pala, ang ibig lang nitong sabihin ay...

"Umusod ka ate!"

Ang sakit sa bangs! Hahahh..

THANK YOU... :p

*******************************************************************

Pero promise. Di ako bitter. Di na ko bitter. Matagal na. Matagal na matagal na.
Haha. Di ba graxa? :)

searching...

2008-06-10T22:08:00.000-07:00

"hi _ _ _ izi _! :)
haha.. musta?
nakakaloka magsearch ng NAMES
(eerr.. old classmates' names) natin sa friendster..
and guess what..

feeling ko na kita ko na ung ngnga-ngalang
_ i _ k _ o _ _. hehe.

la lang. parang siya un eh. ung dating maliit nating classmate. haha. tapos para lang siyang inistretch ngayon sa kanyang mga vain photos. bwhahaha.. ang sama ko.

aun.. napadaan lang girl friend. :D
God bless always.. tc!"

--comment ko sa aking elem friend

*************************************************************************************************************

Isang malaking trip sa buhay ng babaeng paranoid sa paggawa ng paper. Habang masakit na ang kanyang ulo, inopen niya ang kanyang account sa friendster, visit-visit sa mga sites ng mga tao, ngiti dun, ngiti jan. Visit-visit ulit, simangot dito, simangot jan. Comment dito, comment jan. Hanggang sa matripan niyang magsearch ng name(s) ng mga dati niyang kakilala/kaibigan. May isa siyang kaibigan na tumatak talaga sa isip niya. Elem friend. Nagtransfer siya sa ibang school nung grade 5 (ata?) kaya di na rin sila nagkita. Weird kasi ang mata nung batang un. At siyempre, alam nyo naman ang babaeng adik, lagi sa mata nakatingin, eeerr, lagi nakakatanda ng mga mata or whatever. Anyways, dati niya pa sinesearch un. At presto! Ngayon niya lang nakita. Siyempre unang ginawa ay tumingin sa photos. Hmmm.. Parang siya. Siya nga ata, sabi ng babae sa sarili niya.

Ending? Wala lang. Inadd niya as a friend. Tapos sinabi niyang familiar ang muka nito sa kanya. (getz nyo?). The end.

Nakakabitin ba? Wala lang talaga. Natripan lang. Pero nakakatuwa siguro kung maaalala niya rin ako este ung babaeng paranoid. After 9 years, nakita niya ulit un. Sa friendster. Isang lumang kaibigan. Haha.

To be continued. Haha. Kung may mangyayari pang kakaiba.

PS. (ano to sulat? haha..) Dinelete ko nga pala ung isa kong blog na may given name at surneme ng taong tinutukoy dito. Open to all kasi yun. Baka mabasa niya unintentionally, takot ko na lang sa maging reaction niya. haha. Eh hindi niya na nga matandaan ata ang paranoid girl. Nga pala, matatapos na rin pala sa wakas ang babae sa kanyang mga papers. SA WAKAS!!

Sabi-Sabi

2008-06-07T04:51:00.000-07:00

"Never LET GO if you can still hold on...
and never HOLD BACK once you've decided to let go."

---------------------------------------------------------------------------------------------------

"Tama nga ang kaibigan ko, kailangan ko din maging masaya. Unfair naman kung siya stable na now while I'm left here stranded thinking of endless possibilities na babalik siya dahil mahal pa niya ako. How stupid! Kailangan ko na nga kalimutan totally ang mga bagay at tao sa aking past na nakakasakit lang sa akin. Kahit siya pa yung una kong minahal. Masakit. Sobra. Sabi nga ulit, minsan dapat utak ang pinapagana, hindi laging puso. So, for the nth time, I want to say goodbye to him. Sana hindi na lang kita nakilala. Sana hindi na lang kita naging kaibigan."

-naive-

---------------------------------------------------------------------------------------------------

"Ayokong nasasanay sa mga bagay na pwede namang wala sa buhay ko."
--Bob Ong

---------------------------------------------------------------------------------------------------

"How can you simply forget that someone, if he has given you so much to remember?"

---------------------------------------------------------------------------------------------------

Do you believe in this quote?

"If two past lovers remain friends, it's either they are still in love... or they never were."

---------------------------------------------------------------------------------------------------

vdrk

Para sa tulad mong PLASTIC

2008-05-31T06:48:00.000-07:00

"Nakakainis ang mga taong PLASTIC.
amp.
di naman ako plastik sa kanya.
kainis.
sabagay...
hindi ko siya gustong maging kaibigan."

admire

baby verna :)

2008-05-27T23:41:00.001-07:00

May 28, 2008

WHAT: Verna Marie Privado Quinto was born. She was only 1.29 kgs. Premature baby, delivered at her 8th month. :D
WHEN: May 22, 2008 - 2:30 pm
WHERE: Philippine Children's Medical Center, Quezon Ave., Quezon City

=additional details next time=

Ala-ala

2008-05-25T04:47:00.000-07:00

Sampaguita Residence Hall (Front View)
2nd sem (AY 07-08)
home sweet dorm

Rakestra Ticket
my first UP fair

Crystal Clear Mineral Water
free

May naalala talaga ako na tao kapag tinitignan ko ang mga pictures na to. Lalo na kapag nakikita ko ang Sampa, nahahawakan ang old UP Fair ticket, at umiinom ng mineral water. Hindi ko alam ang nararamdaman ko kapag naaalala ko siya. Inis. Asar. Tawa. Nakakamiss din minsan. Pero kapag naaalala ko ang taong iyon, iniisip ko na lang, "Magpaparamdam din un."
Ugali kasi niya ang....
Lulubog, Lilitaw.

cjbu

Nakita ko si DESTINY for the 2nd time! :)

2008-05-18T05:10:00.000-07:00

May 18, 2008

Paano malalaman kung sino may-ari ng....
.....Motor (or scooter ba yun?) na ang plate no. ay YK 1247??? Siya kasi si DESTINY ko. haha. (Alam kong may magrereact na dalawang loveless na gal jan dahil sa pagtawag ko sakanyang DESTINY. Haha.. Sorry na lang kayo, nagpapantasya din naman ako. hihihh.)

Actually, sure kaming sa mabuhay city din siya nakatira. Sa aming "mahal" na subdivision. First time ko (i mean namin tatlo nila grayz and lhot) nakita si DESTINY nung nagsimba kami (3weeks ago?! not that sure.) sa St. Vincent Ferrer Church sa Mamatid. Papalabas na kami nun eh. After ng last mass ng Sunday, mga past 7pm, habang naglalakad kami papalabas ng simbahan may nakatawag-pansin sa kin na guy. Pangungunahan ko na kayo. Hindi siya chinito. Haha. Ang amo ng eyes niya. May naaalala tuloy ako. Yung elem boy friend... eerr classmate ko. haha. Nikko name. Anyways, si DESTINY ay matangkad. Presentable. Medyo maputi. BF material. Muakng *maandah. Haha. At parang matanda sakin. Yun ay mga impressions ko lang naman sa kanya nung una ko siyang nakita.

Back to the story, papalabas na nga kami nun. Pero medyo malapit pa rin sa door ng church. Sa may paradahan ng mga scooter/motor, may isang guy na naka-black at nakasakay din sa black motorbike. Kala ko kung sino ang tinitingan ng dalawa kong kasama, yun pala, siya din. Imaginin nyo na lang na parang nagulat din siya kasi nakita niya kaming tatlo na nakatingin sa kanya. Kaya umiwas na ko kagad ng tingin. Pagkasulyap na pagkasulyap ko kay DESTINY, tingin kagad ako sa plate no. ng kanyang motor. YK 1247. Haha. Natuwa talaga ko. Sabi ko sa sarili ko, pag natripan ko, hahanapin kita.

Naglakad na kami pauwi. Trip kasi naming gawin yun eh, tapos susugod kami sa bahay ng isa pa naming barkada, si Marga (Mhurga din.haha). Pero that moment, naglakad kami para abangan si DESTINY. At dumaan nga siya sa may amin. :) haha. Tumigil pa siya sa harap ng isang "ktv bar", kaya nasilayan na naman namin siya. Di naman siya nagtagal sa harap. Parang may hinihintay na ewan. Direrecho lang kami nung daanan namin siya. Parang kunwari wala kaming nakita na **kahoy. haha. Tapos un nga, umalis na rin siya.

At eto na nga. Nagsimba ko ng solo. Pero siyempre, lilingon-lingon ako habang nasa loob ng simbahan para maghanap ng kasama. Nakita ko si ***yaya. Edi nilapitan ko ang lukaret. Tapos daw, nung pagkatapos ng communion, may nakita daw si yaya. Familiar face. Guy. Tapos nung papalabas na ulit kami, parang naulit lang ang mga pangyayari. May nakita kaming guy na nakawhite, nakasakay sa red motor, kahoy at familiar ang face. Aba. Aba. Si ano toh eh.... si DESTINY!!!! :) :)
Para makasigurado, tiningnan ko ang plate no. ng motor. YK 1247. BINGO! :)

Nagtataka man kami kung bakit naiba na ang kulay ng motor niya, keri lang. Haha. Masaya naman kaming umuwi ni yaya. Naglakad ulit kami papauwi para salubungin este manmanan siya, at sa pagkakataong ito, ako na lang ang nakakita sa kanya. Haha. Swerti. :) Para ngang lumingon pa siya sakin, i mean samin, haha.. dahil siguro natatandaan niya din kami kahit papano. Kami yung mga stalkers mo kuya, haha. Kung pwede lang ipagsigawan eh. Joke. :p

May nag-invite samin sa Singles for Christ. Gustong-gusto ko sumali talaga dito. Hindi para magbakasakali na nanundun si DESTINY. (oh well, sige na nga, haha.. pwede na ring dahilan un!) pero ewan. Gusto ko talaga maging active ulit sa simbahan. Namimiss ko kasi ung sa Legion of Mary ko dati. Anyways, sa May 25 ung parang orientation nun. Sana makapunta ko. Tska ang mga katrinity ko. At sana (to the nth power) pati si kuya YK 1247 pumunta dun. haha. :) :) :)

Un lang! :)

*word namin para sa mayaman, mapera
**katawagan namin sa mga guys na maitsura, ma-appeal, or in-short gwapo
***tawag namin kay lhot dahil si grayz ay si angelina, ang spoiled. ako daw si madam. heuf. kami ang trinity. haha! :p

Para kay Kuya (OO. Kuya ng Pinoy Big Brother Teen Edition Plus)

2008-05-15T00:31:00.000-07:00

May 15, 2008

Dear Kuya,

Hay. Hindi ko alam kung paano sisimulan ang sulat ko sayo. Since wala nga akong kuya, mag-iimagine na lang ako na nasa loob ako ng bahay nyo kuya. (Korni ba? Bahala kayo humusga. Di ko lam kung masaya ba maging part ng Pinoy Big Brother Teen Edition Plus, either maging housemate or di kaya ay maging houseplayer. Pero minsan, dinadasal ko din na sana nasa loob na lang ako ng bahay nyo. Bakit? (Hindi man ako kasing galing ni Shy, or kasing ganda ni Nicole, or kasing pranka ni Priscilla, or kasing charming ni Valerie may kaya naman akong patunayan na hindi nila kaya.) Whatever! I mean, sasabihin ko ang dahilan ko sa ibaba.) Sayo na lang ako magsasabi ng mga nararamdaman ko ngayon.

Una sa lahat, magiging pranka na po ako. Ayoko sa family ko, at ayaw rin ng family ko sa akin. In particular, parents ko, specially si papa at recently si mama. Ang mga kapatid ko rin, ayaw sa'kin dahil sa ugali ko. Yun ang tingin ko talaga. Pero siyempre, opinyon ko lang yun. Pano ko nasabi? Ikwekwento ko na lang po. Eldest ako among five siblings. At yun ang tingin kong "root" of my "so-called problem." Alam kong selfish ako dahil puro side ko lang ang mababasa nyo dito. Oh well, ngayon lang to. Kaya susulitin ko na. Ayoko maging panganay. Alam nyo kung bakit? Lahat ng sisi at pagkakamali, sa 'kin nabubunton. Konting galaw, konting mali, nakikita kagad. Minsan naiisip ko nga, kung masama talaga akong anak, lalayasan ko na lang sila at magpapakalayo. Magpapaka-independent ako. Pero siyempre, HINDI AKO GANUN. Mahal ko pa rin ang family ko kahit ganun. At most importantly, AYAW KO MASIRA ang future ko. MAHAL NA MAHAL ko ang sarili ko. At hindi ako tanga para gawin yun. Natatawa na lang din ako sa ibang tao na suicide ang sinasagot sa ganitong problema. Tanga sila. Para sa'kin, ang pagkitil sa buhay na binigay at niregalo sa atin ng panginoon ang pinakamalalang kasalanan. Halata nyo ba na may takot pa rin ako sa Diyos? Siyempre naman. Magmamadre na lang ako, diba Ralphy? Pero siyempre alam kong itatakwil ako sa kumbento.

Back to reality, ayoko nga ulit maging eldest. Kasi ako lang ang inaasahan ng family ko na mag-uuplift sa aming damn financial condition. Ok. Ok. Kakayanin ko naman yun eh. Ang kaso lang, hindi ba unfair ung parang wala ka ng natatanaw na iba pang gagawa nun paglaon? I mean, sige, handa naman akong magtapos ng college, mag-aral ng sobra-sobra kahit hirap na hirap na ko sa acads, maghanap ng work para makaipon for my tuition or sa kahit ano pang gastusin, magpaaral ng mga kapatid kung kaya ko na, maghulog para sa dream house ko..etc. Ang ayoko lang eh wala talaga kong nakikitang pagbabago sa mga kapatid ko. Yung sumunod sa kin, si Jojo, supposedly high school na sya. Kaso ayaw mag-aral. Hindi ko alam kung bakit. Mayroon daw phobia sa teachers. Parang sakit na ata un. Ewan. Tas ayun. Taong-bahay lang siya lagi. Sumunod sa kanya, si CJ, graduating na sana ng elementary (kaso tumigil din pero mag-aaral daw sa june), mejo matino naman sa acads kaso talagang AYOKO ng ugali niya. Salbahe. Mabibilang mo sa daliri ng kamay kung ilang beses lang kami nagkasundo. Sunod eh si Bernard, pasaway din yun. Siya ang lagi kong nababatukan. Pano ba naman sumasagot na rin sa akin. Amp. Last si Maridel. Magfi2ve years old lang sya sa October, at sabi nga nila, ang pinaka-kamukha ko daw sa magkakapatid. Sinusubukan kong maging ok sa kanya kaso, mas madaling alagaan si Jansen (pinsan at inaanak ko, anak ni tita adel) kesa sa kanya. Pero walang kaso kay Dilel. Ang pinagngi-ngitngit ko eh ang brothers ko. Bahala sila sa buhay nila pag nainis ako. Isa na nga lang ang hiling ko sa kanila eh, gumalang at mag-aral! Kaso ewan. Ewan! Sana may big bro na lang ako para siya na ang bahalang umayos sa problems naming magkakapatid. Kaso wala nga. Ngayon alam mo na kester kung bakit ayokong nagkwekwento about my brothers. Sana nextime na kulitin mo ko na ipakita ang picture nila, nabasa mo na tong blog na to para di mo na ko kulitin.

Next issue, ang tuition ko at acads. Si tita adel ang nagtutuition sa kin. Ang pinaclose at pinakapinagkakatiwalaan kong tiyahin. Kaya naman nung nalaman kong june ang delivery niya at june ay pasukan ko, medyo naiyak talaga ko. San ako maghahanap ng pantuition? WTF. Siyempre, masayang-masaya kong magkakababy na si tita. Kaso, ayun... nahihiya na talaga ako sa kanya manghingi ng pantuition kaya't ngtry ako maghanap ng job this summer para makaipon. Unfortunately, underage pa ko kaya wala ko mahanap na suitable job for me. Tska part-time lang naman hanap ko. Puro full time kasi kelangan ng companies na inapplyan ko. Malas. Siguro nagtataka kayo kung bakit hindi parents ko ang naghahanap ng paraan para sa tuition ko. Ewan din eh. Ang alam ko lang, fish vendor si mama, machine operator naman si papa. Kayo na ang magmath ng annual earnings nila. Hindi sapat yun sa tuition, baon, gastusin ko at ng family namin for the whole year. Kulang. Eh wala e. UNFAIR talaga ang buhay. Pero sana, sana lang... marunong silang dumiskarte. Para di na kami aasa kay tita. Wala akong karapatang sabihin sa kanila yun dahil ako'y hamak na anak lang nila. Kung hindi sa kanila, wala ako sa mundo ngayon. Nung naconfine si tita ng ilang linggo sa ospital dahil sa gall stone niya, dasal ako ng dasal na maging maayos ang lahat. Siyempre dahil mahal ko din ang tita ko. Kung hindi dahil sa kanya, wala ako sa kinalalagyan ko ngayon. Hindi ko alam kung may tiwala sa kin si tita. Sana meron. Na kakayanin ko ang lahat para makatapos ng pag-aaral. Na isasantabi ko ang ibang mga bagay for my studies. Na magiging totoo ako sa kanya kahit ano ang mangyari sa kahit anong bagay. Kahit sa "so-called" lovelife na yan na wala naman ako. Dahil puro pagpapantasya lang ako ngayon. Malapit na naman ang 1st sem at hindi ko pa talaga alam ang mangyayari sa akin. Dahil sa pesteng math na yan. Na mahal na mahal ko. Kaso, kinasusuklaman ako. Kaya aalis na ko sa course ko. Pupunta ko sa course na tatanggap sa kin.. sa 2nd choice ko. Eto ang dahilan kung bakit nag-iiyak ako sa swimming natin, daddy dek, grayz, and lhot.

Mahaba na ang blog na to. Este sulat pala para sayo kuya. Kaya medyo tatapusin ko na. Hindi ako perpektong tao. Alam ko yun. May masama din akong side kaya nagkakaproblema din kami ng pamilya ko. Tanggap ko un. Handa akong magbago. Kailangan ko ay isang taong makikinig sa king mga hinaing at problema. Masasandalan. At magdidisiplina sa akin. Kaya gusto kong pumasok sa bahay mo kuya eh. Hindi para makaiwas panandalian sa mga problema ko or gumugulo sa isipan ko, kundi para makahinga ng konti. Nasasakal na ko minsan eh. Umiiyak na lang ako. (Oo. Sa ganitong mga issue, I admit it. I'm very, very weak.) Hindi solusyon ang alak. Mas gusto ko pa ang lasa nmg sobrang tapang na kape dun eh. Kaya yun ang ginagawa kong pampakalma. Or ice cream. At para maranasan kahit panandalian lang ang maging housemate. Gusto ko rin pumasok para makasama ko si robi. :)

Ayun lang po. Salamat sa nilaang oras sa inyong pagbabasa. Sana hindi na mapasa sa iba ang mga issueng ito. Ayoko din po kasi sa lahat ang mga tsismoso't tsismosa. At ang kinaaawaan ako ng sobra. Kaso, di yun maiiwasan. Kaya't wak kayong papahuli sa kin, kundi... Anyways, salamat ulit. Medyo nakahinga na ko ng konti. Kahit pag-uwi ko sa bahay, hindi ko alam ang gagawin ko. Nakabasag din kasi ako ng "antigo" at malaking salamin namin dahil sa inis ko kay CJ. Ok..Ok. Tama na ulit. Ayoko ng mainis pa ulit. Sana may mocha kila tita para makalma ako. Dun muna ko sa house niya muna. Bahala na mamayang gabi kung saan ako matutulog.

Sana po ay matulungan nyo ako sa aking mumunting alalahanin. Ang inyong payo ay napakalaking pabor na para sa akin. Salamat ulit, kuya.

Sincerely yours,
- naive -

P.S. Para sa hindi naman si kuya (na nakikibasa lang.. hehe! joke!), kailangan ko ang inyong komento tungkol dito. Salamat. Tulad rin ng mga bilin ko sa sulat, ang mga personal na nagbasa lang ang may karapatan magreact. Kung may nais kayong itanong sa akin, mag-usap tayo personally (yun ay kung nasa mood ako magdrama sa inyo). Pagpasensyahan nyo sana ang ugali ko. Mahal na mahal ko kayo lalo ka na.... ______. (Oh sige, issue na naman yan! amp).

my sOngs...?!? (-_-) whatever....

2008-05-13T01:42:00.000-07:00

May 13, 2008 - I just found this pretty old blog in my yahoo mail folder. After few minutes of scanning it, I've decided to post it here - with no valuable reason at all.

BLIND
written by
jason wade of Lifehouse

I was young but I wasn't naive
I watch helpless as you turn around to leave
and still I have the pain I have to carry
a past so deep that even you could not burry if you tried

after all this time
I never thought we'd be here
never thought we'd be here
when my love for you was blind
but I couldn't make you see it
couldn't make you see it
that I loved you more than you will ever know
and part of me died when I let you go

I would fall asleep only in hopes of dreaming
that everything would be like it was before
but nights like this it seems are slowly fleeting
they disappear as reality is crashing to the floor

after all this time
I never thought we'd be here
never thought we'd be here
when my love for you was blind
but I couldn't make you see it
couldn't make you see it
that I loved you more than you will ever know
and part of me died when I let you go

after all this why
would you ever want to leave it
maybe you could not believe it
that my love for you was blind
but I couldn't make you see it
couldn't make you see it
that I loved you more than you will ever know
and part of me died when I let you go

and I loved you more than you will ever know
and part of me died when I let you go

(wheew... what a weird feeling if someone urges you to searh for this song...^_^)

UNDERNEATH THE WAVES
by Hale

the stars beneath the sky
they tell me you're a secret
and everytime i wake up in the morning
rain is falling down on me
I feel free

you caught me by surprise
I ask you to believe me
without a lie
we'll never have to say or feel we're sorry
dont say we're sorry
soon you'll see

I'm learning
I'm learning you now

Stars fading
free falling into you

this time I'm sure what I'm looking for
and that's what I want you to know
And I won't ever let you go

Underneath the waves
I can feel you underneath the waves

I'm learning
I'm learning you now

Stars fading
falling into you

this time I'm sure what I'm looking for
and that's what I want you to know
And I won't ever let you go

It's all been said and done to me
I know it
Just let me have a chance to prove my cause
and i don't know what lies ahead for us
in any road I'll let you come my way

And I'm ready for you now
be ready for me now
Show me love

(this song was once dedicated to me... but, I just realize its true meaning here in UP ^_^)

Originally scribbled - Wed, 22 Nov 2006

--Lah lang.. let's be inspired kunwari.. hehehhh... hindi naka2sawa pakinggan ang mga toh.. pwameiZ... peo der wil cum a time na mka2limutan q rin ang essence ng 2 songs nah toh... haAy!! e1??? kxe.. evrything changes.... hmMp... we cannot predict what our faith wil bring us.. we just have to be ready for it... what am i saying??? hehehhhh... nvermind.. paranoid lang poh.... alah xe pasok and dmi ga2win.. hahahhh.. bye!!(-_-)

Silence

2008-05-12T05:28:00.000-07:00

May 12, 2008

"Silence is gradually killing me.
Still, I persist not to speak.
For I am hoping to be heard
not through my yelling voice
but through my voiceless acts."

-naive-

Ningas at Yelo: Alin ang Nangingibabaw?

2008-05-12T05:13:00.000-07:00

May 12, 2008

--------------------------------------------------------------------

Ang nagyeyelong pag-ibig mo'y patuloy na nagpapaalab sa mapusok kong pagnanasang bumalik ka sa akin.

--------------------------------------------------------------------

Natutunaw na ang yelong bumabalot sa puso mo, unti-unting pumapatay sa ningas ng pag-irog ko sa iyo. Ikaw ba'y di na matututo?

--------------------------------------------------------------------

Umiikot sa dalawang bagay ang mga talatang nabasa niyo sa taas - ang ningas at yelo. Pawang ang dalawang bagay na nabanggit ay may kanya-kanyang simbolismo at maaring may nais ipahiwatig, at ito'y naaayon sa mismong mambabasa na magbibigay kahulugan dito. Kayo? Ano sa tingin nyo ang mas nararapat na mangibabaw? Ang ningas o ang yelo? Ano sa tingin nyo ang mas karapat-dapat na talata? Ang una o ang pangalawa? Sa dalawang talatang iyan, masasabing magkaibang-magkaiba rin ang emosyon ng manunulat. Kayo ang magpasya.

=naive=

when kenet speaks...

2008-05-11T06:25:00.000-07:00

May 11, 2007
start of my "latest"
blog entries! :)

It isn't a matter of pretending to be happy when you know you're sad. It's a choice - to face the consequences left by fate with a clear mind rather than with heavy emotions.

-kennrukia

Eto lang naman ang reply sa kin ni kenet after kong magdrama at magpaka-emo sa kanya (unintentionally pa yan. hehe). Hmm... Though this was only a text conversation, it's pretty obvious na affected ako sa mga sinabi niya. Hehe. magaling talagang manghula si kenet ng emotions ng tao. Pwede na siyang guy version ni Madam Auring. Haha. Patawad sa aking mga kalokohan kenet.

nevermind!

2008-05-11T06:11:00.001-07:00

March 29, 2008 :p

HATING me

won't make you prettier,

my dear.

Sa iyo ba ako..

2008-05-11T06:10:00.001-07:00

March 4, 2008

Sa iyo ba ako’y maniniwala?

Mga katagang namutawi, iyong pananalita

Tila birong pinagtatawanan ng aking isipan

Unti-unting nilalason ang prinisipyo ko’t pinaniniwalaan

Umukit sa puso kong nagugulumihanan

Ni sa hinagap di ko mawaring magkakatotoo

Ayaw lisan ng pangamba ang aking magdamag

Ayaw dalawin ng mapaglarong antok

Gising sa dilim at lamig ng katotohanan

Sa ilalim ng buwang nakatanod sa bintana

Tila nangungusap, kitlin ang katahimikan

Mga bituwing bubog

Dinudurog ang payak mong imahe

Nais ng lisanin ang kinalulugmukang kadiliman

Umahon sa hinuhukay na libingan

Kausapin mo ako.

Hanggang kailan?

Sana’y sa pagsikat ng Haring magbibigay liwanag

Masagot ang katanungan.

ilang araw sa linggo ng pag-ibig (post valentine post)

2008-05-11T06:07:00.000-07:00

Feb. 20, 2008

(miss na kita multiply, thanks kay Adrian na laptop ni rosa)

Feb. 11 (Monday) – It was the start of the much awaited UP Fair. The line up of the bands was indeed impressive (especially because “Bamboo” was exclusive this day) but I prefer not to join the crowd because I had an early class on the next day. It was also the schedule of our Fil 25 report (merely about “Pelikulang Pilipino”). I can say that I am prepared enough but somehow, I can’t ignore my paranoia. Just imagine that you are to begin discussing to your classmates the components and common characters present in a Filipino Film when your professor suddenly steps in the room and start observing your way of reporting! (Bulsh*t, isn’t it?) He was almost half the time late and he exactly came in on the time of my report! Anyway, the tension gradually faded, the factual chats were smooth and the reporting was surprisingly an accomplishment for us.  On the other hand, I enjoyed the skill test in my ballroom class (it was tango!) though partner Ian was very nervous and forgot some of the steps (I hope it wasn’t because of me! Hehe!) Then, I serenely attend the Thanks Giving Mass of Math Club. It felt like I had no problems at all and all my worries and stress disappeared.  Few hours before my curfew, I found myself chatting with my block mates Jan-Jan and Mark along the Sunken Garden where there was a very long and looping line of people waiting for tickets of LoveRage. It was likewise the moment where somebody revealed to us the detailed truth of the “cheating” issue in our Math class. It was a very controversial topic because the name of our university was reflected and used unintentionally by the so called “cheater” in his “accident” crime. Anyways, we really hope that it will be resolved.
The night was full of puffing cigar smokes from Jan-Jan and we couldn’t do anything about it. After a tiring day, I stretched myself in my bed while discovering the fact that I am the only person in the
room for my three roommates watched the fair. Aww..

Feb. 12 (Martes) – Ayon sa aking planner, ito dapat ang deadline ng white paper etc para sa fund raising ng Sampa. (equivalent sa minor/major activity) Subalit, hindi ako nakapagpasa. Ito’y sa kadahilanang kulang ang aking white paper at wala naman akong pet bottles. Ayun. Tinamad na ako magpass. Excited naman ako sa araw na ito dahil sa Rakestra na handog ng Beta Epsilon. (Nakatakdang magperform ang Hale! Whee! Mahal ko pa rin si Champ kahit ano mangyari!) Ang Martes ay isang perpektong araw para sa pagpupuyat kaya’t naengganyo talaga akong manood nito. Subalit, marami pang nagyari bago ako nakapasok sa Fair sa unang pagkakataon at mapanood ang mga inaabangan ko sa local na mga banda. Noong isang linggo pa, naghahanap na talaga ako ng tickets nito kaso lang, malas ata talaga dahil wala akong mahanapan. Hanggang itinext ko na si “friend” at sinabi kong wala nga akong ticket. Tinanong ko siya kung magfafair siya. Sabi niya, wala din daw siya ticket at pangticket (weh?!). Kaya ayun. Nauwi kami sa tambay sa sunken. Para sa eksaktong lugar: tapat ng eduk (at adik talaga siya dahil dun sa mismong harap ng eduk siya naghintay. Haha) sa may bench, sa tapat rin ng Ferris Wheel (oo. Tsubibo ito sa tagalog. Maniwala ka na! adik!) Matagal-tagal ding kwentuhan ang naganap at nung nagkatamaran ata, at dahil na rin sa lakas ng trip, bumaba kami sa may pila ng tickets. Ano pa ba? E di nagfair nga kami!  Dahil mabait siya, sinamahan niya ako kahit hindi niya talaga trip manood ng mga local bands (Maarte kasi un. Loyal sa Lifehouse at Linkin Park. Magsama kau ni chester ben! Hehe). Adik nga un. Bigla-bigla na lang uupo. Ako naman, uupo na rin at dadamayan siya. Wala kami masyadong ginawa kundi gumala, manood, kumain ng clover, uminom ng mineral water, makinig, magmasid sa paligid, maglakad ng maglakad, at ano pa ba kundi mag-intrigahan! Madami din kaming mga other friends na nakasalubong na puro may nakakaintriga ring ngiti sa min. (wth?!) Masaya. Nag-enjoy ako ng sobra. Dahil sa kanya. Este salamat sa pagsama niya sa ‘kin. Nakita ko rin dun si crush na look-alike din daw ni blockmate Nikko Geane. Aww. Ok na sana eh. Kaso may hila-hila na gf (*sob*). Mga 3.30 am na rin ng ihatid niya ko sa dorm at salamat rin ay manang guard dahil pinapasok niya ako (kundi, mukang kawawa naman ang kasama kong antok at parang lasing na. hehe. Mapipilitan siyang samahan ako till 5 am). Kung adik ako tulad ng ibang tao, iisipin kong isa itong pre-valentine celebration. (WTF?!) Ikaw ba naman, kasama mo si old crush turned friend. At wala kang lovelife now. At ibig sabihin din ay hindi ka committed sa kahit na kanino. (Pwede! Hehe. PURE JOKE.) Pero siyempre, sumusunod pa rin ako sa aking prinisipyo – ayoko ng bf now! Amf. Isa pa, ang tulad niya ang walang balak manligaw. (Pero may pag-asa ba if ever? Hmmm.) Walang balak magseryoso. Hindi loyal. Sobrang ineenjoy ang buhay niya. Pantay-pantay ang tingin sa lahat ng babae. Alam nyo un, parang isang komplikadong sitwasyon ang pinapasok ko ng hindi ko namamalayan kung may nasasaktan ba ako or naaapektuhan. Ang alam ko lang, harmless ‘toh at enjoy ako. At gagawin ko ‘toh hanggang safe pa rin. Pero once na may mainvolve ng feelings or something even complicated follows, titigil ako. As in, STOP! Anyways, bakit ko ba kasi nasasabi toh? Wala lang. Kasi napapadalas din ung “bonding” naming eh. OO. Wala lang sa kanya toh. At lalo sa tulad kong walang pakialam sa mararamdaman ng kahit sinong tao. Wala lang toh. Pero siyempre, minsan napapaisip din ako kung ano ung mga consequences na dulot ng kalokohan kong ito. May mga trip talagang umiikot sa utak ko kapag nababanggit siya at si past lover. Anyways, out of topic na ‘toh.
Salamat sa isang masayang fair!  mwah.

Feb. 14 (Thursday) Nothing too good happened.
I just met grayz and via. Dinner date with mten. And a cold war with him.

(Get lost!?! =<)

my ash wed

2008-05-11T06:05:00.000-07:00

Feb. 9, 2008

Pretty different from my past ash wednesdays, dahil hindi ako loner sa pagkakataong ito. Well, dati talaga ay ayokong may kasama for I cannot purely concentrate on my prayers and I get distracted whenever I hear noise. Sorry naman. Haha. Naalala ko pag nagsisimba kami nila grayz and lhottie. Wala lang. Parang nagkwe-kwentuhan lang kasi kami lagi pag magkakasama kami kaya kahit pati sa loob ng simbahan, nagagawa namin un. Another thing is, the essence of faith gradually fades out kapag maingay. Feeling ko lang un. Ewan ko sa inyo.

Anyways, natripan ko magsama ng isang tao nung araw na iyon. Trip lang. Tska di ko naman sure na sasama siya. Ok lang pag hindi. Ok din kapag oo. Nag-aya lang ako, sabi ko, tara simba tau. Sineryoso na naman. Tsk, tsk. Ok, Ok. Kaya ayun.
Nagkaroon tuloy ako nang kasama.

Before 6 pm. Nagtxt siya. Binigyan niya ko ng instructions.
Parang adik lang talaga. Malala.
Sabi niya, "Hey! gusto mo ba simba tau nagung 6pm? Txt bak ka. If yes, miskol nalang kita mamaya. Dat means anjan na q sa dorm mu sa inupuan natin. Deal or no deal? Hehe!"

Reply ko, "talagang magsisimba ako. bahala ka. kung pupunta ka, agahan mo. ayoko ma-late sa mass at lalung ayokong maubusan ng seats. ok?"

Huwaw. 6pm na. Asa tv room na ko dahil sa inip sa paghihintay. Pasaway talaga siya. Sabi ko sa sarili ko, parang may aawayin akong isang tao ah. hmmp. Ayun. nagmiskol na nga siya. Labas naman ako. Nakita ko siya naghihintay near shed, mejo nakared, at as usual, nakacap.
Pambungad ko pa lang, "pasaway ka! late na tau!". Hmmp.

Sakay kami ikot. Pagdating sa bilog na simbahan, shocks. Sabi ko na nga ba. Puno ng tao. Asa labas na kami. Ang init-init. Peo later, nakapasok na rin kami sa loob. Lagi na lang din niya pinapansin na mas matangkad siya ng ilang inches sa sakin. Kasi, tumitingkayad ako para makita ung mga ginagawa ng pari. Di ko kasi makita. Eh siya, kita niya. Ewan pala. Malabo kasi mata nun. Ok naman simba. The mark of ash cross still vindicates the beginning of the lent season, and also "nanggaling tayo sa abo, at babalik din tayo sa pagkaabo kapag namatay na tayo".

Andami ko rin nakita sa simbahan na kakilala. Nakakatuwa at nandun ang groupmate ko sa fil 25, kita ko siya kumakanta sa choir. Andun din ang ilang orgmates at pati partner ko sa ballroom. Atleast, hindi pa nila nakakalimutan ang mga mahahalagang kaganapan tulad nito.

After ng mass, nag-aya siya mag-dinner. Eh mejo busog pa ko dahil kumain ako before the mass. Nagpasama na lang muna ako bumili ng blue book. I forgot to mention, meron nga pala akong take home exam sa math. Whahah. At di ko pa siya nasisimulan. :)

Lakad kami. Uwi na dapat dorm dahil may gagawin nga ako. Kaso, nadaanan namin ang isawan. Hehe. eh di nag-isaw kami. Walang katapusang kwentuhan at intrigahan na nman. Pasaway xa eh. Kung anu-ano pa tinatanong, na dapat di na itanong. Peo tinatry ko naman sagutin. Or tinatry ko na lang super umiwas sa mga tanong niya. Dahil past is past na nga. Sabi ko, "alam mo, kung ikaw na nag-aasikaso ng isaw natin, di pa tau natatagalan dito. bagay ka dun eh. kakulay mo sila manong." *evil grin* Nakared kasi sila manong na nag-iisaw at nakacap rin. Haha. Para lang talaga siyang kasama nila manong. Natagalan nga din pala kami dahil na wow-mali ako sa atay look alike bbq. Kainis. Gusto ko talaga bbq weh. Eh atay pala un. Well, first time ko lang din nakatikim ng isaw baboy dahil sa adik naun. Ansama niya kaya, tinawanan pa ko.

Hinatid niya ko sa dorm. Habang papunta, ewan ko ba kung bakit nabanggit ko toh: "ayoko kasi ng commitment. ewan ko ba. nasasakal ako. basta, alam ng mga tao na ayaw ko pa ng boyfriend." (Pero nasa isip ko, hindi naman masama mainlove or mafall ulit sa isang tao. ang problem, kapag napasok na ulit ang commitment, na para sakin, isa talagang napakacomplicated na bagay. Magmamahal ako, at wala akong pakialam kung mahal din ako ng taong un. Well, kung oo, eh di masaya. Kapag hindi, ok lang din. It means, hindi talaga siya ang para sakin. Ayoko sa atat. Ayoko sa nagmamadali.) Tapos hanggang 10 pm ulit kami nagdaldalan. Kaya wak niyo na itanong kung bakit puyat ako kinabukasan sa pagpasok sa math. :) Pinabasa ko pa sa kanya ung letter ng isang taong kinaiinisan ko. Sabi niya sakin, harapin ko daw ung taong un. Kausapin ko. Sabihin ko daw, talagang hanggang friends lang. Pero sorry naman. Pag umiral na kasi ang pagkainis ko sa isang tao, tuloy-tuloy naun. Hindi pride un. Wala akong pride. Itanong niyo pa sa mga barkada ko. Pag nagkagalit tau, and i really value our friendship, ako pa mang-aapproach. Pero pag di na lang kita pinansin bigla, baka may nagawa ka talaga na hindi ko gusto. At inis ako sau. Mahirap na maaus ung ganun. Maybe, time can resolve that conflict. Maybe.

Thanks talaga sa taong ito. Kahit kelan, pinapatawa mo ko. Thank you for being a good listener. Ready naman din ako makinig sau. Anytime.

P.S. Hindi ako inlove or what.
Inspired lang siguro.
Or full of hope.
Dahil sa taong ito.
Nag-iba na kasi ang paningin ko to this
so called "love" dahil sa isang tao sa nakaraan.
Ayun. So much for now.

good thing i'm in a dorm

2008-05-11T06:04:00.000-07:00

Feb. 3, 2008

Wednesday night - medyo bored na talaga ko sa dorm so I decided to wander round the campus and move my muscles a little. Kakagaling ko lang din sa sakit at feeling ko, lalo ako magkakasakit kapag nanatili lang ako sa loob ng aking room with no one to chat with. (Naalala ko rin pala ung sabi ni leo na baka may something daw sa dorm ko kaya lagi ako nagakakasakit lately.) Dapat pupunta ko dun sa bilog na simbahan para marelax ang utak ko, para makaramdam ng real serenity, pero naisip ko na magreresearch na lang
muna ko for my report in Fil 25. Past 6 pm na rin un. At busog na rin naman ako kakakain,
dahil bumabawi talaga ko. Tasteless talaga kasi ako nung monday at tuesday.

Punta mainlib. Gamit ng opac. Hanap books. Tingin- tingin sa pages. Sulat- sulat ng infos. Natutuwa naman ako sa ginagawa ko so di ko namamalayan time. Hanggang makita ako ng mga orgmates ko at inaya ako na sa loob na lang ng discussion room para pwede kami mag- ingay. Ayun, soundtrip sa loob. Kuwento- kuwento rin. Pero syempre, research pa rin ako.

Mga 8 pm na. May nagtxt sa 'kin. Di ko expected na magttxt sa kin ung taong un. Globe kasi ako. Smart xa. At mejo kuripot kasi un. Actually, nung may sakit ako nung monday night ngtxt na rin xa. Sabi nya, dalawin nya na lang daw ako ng wed night sa dorm. Well, ung mga tipong ganun, di ko kasi sineseryoso. Para sa 'kin kasi kapag joker ka, lahat halos ng sinasabi mo sa kin, joke na rin. Ayun, ni hindi ko nga nireplyan. Kea mejo nagulat ako ng ngtxt xa. Tinatanong sa kin kung ok na ko at kung what time daw curfew ko. Nireplyan ko naman. Sbe ko, ok na ko. At nasa mainlib nga ako.

Quarter to nine na. Tapos na rin ako sa ginagawa ko. At uwing- uwi na ko. Eh wala pang balak umuwi orgmates ko, tska iba rin naman way nila pauwi. So solo pala ko uuwi. Sabi ko sa sarili ko, malapit lang naman un at
kaya ko sarili ko.

Tapos nagtxt ulit ung taong un. Sa last sent txt ko kasi sa kanya, tinatanong ko kung asan siya. Sabi nya asa mainlib stairs. Natawa ko. Pagala-gala daw kasi sya sa gabi kaya naisipan niyang daanan na ko. Ask niya kung hihintayin nya daw ba ko. Sabi ko, palabas na ko.

Paglabas ko, ayun. Ewan ko ba kung bakit napasmile ako. Nakita ko siya sa left side ng stairs, nakaupo. Parang pulubi. Hehe. Joke lang. Naghihintay nga pala. Bungad ko pa lang na sabi sa kanya, "Adik ka talaga no!" At yun na ang start ng puro kalokohang kwentuhan.

Hinatid nya ko sa dorm. Peo 10 pm pa naman ang curfew so upo kami sa labas, sa may puno ng niyog na hindi ko man lang nanoticed. Kwentuhan at kumustahan ulit. Parang walang katapusan na daldalan. Masama magpahamog pero parang di ko na naisip un nung nagkwe-kwentuhan kami. Kasi naman, alam ko pag pumasok na ulit ako ng room ko, babalik na naman ako sa "ako" na tahimik, halos di nagsasalita, tulog ng tulog, kain ng kain, nakatulala, nag-iisip ng malalim at kapag wala na talagang choice, aral.

Parang lahat ng napagkwentuhan namin, asa utak ko pa rin.
Ung bike na gusto niyang hiramin kay manang guard,
yung pang-iintriga nya na halos di ko sagutin,
ung kakahinatnan ng mga courses namin. Ung tungkol sa niyog,
sa "weird", sa physics prof etc. Matagal nga din pala kaming di nakapag-usap kaya para talagang ayaw naming tumigil kakadaldal. May mga moments of silence rin peo mas marami ang moments of laughter. Sa lahat ata ng bolerong nakilala ko, sa kanya lang talaga ko nakikipagsabayan. I dunno, peo pag nakakatxt or nakakausap ko tong taong ito,
hindi pwedeng di ako ngingiti. Kasi nga adik siya. Hehe.
Tsaka tanda ko, nung first year ako, siya yung sinasabihan ko ng mga problems ko. Nagiging madaldal talaga ko kapag kausap siya. Ang hirap maging tahimik dahil lahat napapansin niya. Un nga lang, parang nawalan kami ng communication nung nawala phone ko at nagglobe ako. Smart loyalist kasi un. Hehe. Peo atleast, nagttxt na siya kahit globe pa rin ako.

Ano ba? Ewan. Parang siya ang bagay maging bf ko. As in, bestfriend. Peo ewan pa rin. Ewan. Ewan. We can never tell what will happen next. Kahit ang pagiging manghuhula ko, di kayang isense ang susunod na kabanata ng buhay ko. I think I should go with the flow, katulad ng ginagawa ko dati.

Malas nga lang, di ako pwede mag-LP. So hanggang 10 pm lang talaga ang chikahan namin. Tska delikado na rin para sa kanya na maglakad pauwi sa boarding house niya. Kahit sabi niya, na gabi-gabi raw, ginagawa niya un dahil parang ako, di nya din daw maxadong nakakausap roomate niya.

Naisip ko, nung asa bhouse pa ko near sa office ng tita ko, di ko nagagawa un. Good thing I'm in a dorm talaga this sem. At ieenjoy ko talaga ang pananatili kong ito sa dorm. Ung freedom, dama ko talaga. Kahit may bounderies pa rin. Kasi nextsem, baka hindi na ko magdorm. Ewan.

Sana maulit pa ung wednesday night na un. Sana talaga.

pathetic

2008-05-11T06:03:00.000-07:00

Feb. 3, 2008

"Di mo naman ako kayang tiisin."

Kala mo lang yun.

death

2008-05-11T06:02:00.000-07:00

feb. 3, 2008

"Know when to let go
and walk away - if it's dead,
don't go diggin it up
every five minutes
to check if there's a pulse.

It's DEAD, walk away.

Same goes with LOVE."

(just a quote sent to me)

Anything For You

2008-05-11T06:01:00.001-07:00

Jan. 27, 2008

Wala lang. Isang depressing na sunday. Ayokong maging makulay. Ayoko ng kaartehan. Gusto ko ang malungkot na kantang ito. Upang marinig, punta kayo sa friendster profile ko. (Wak sa profile ng isang taong alam kong nag-eexist at minsan ninais na rin na sana di na lang siya ng-exist para ok ang lahat. Para masaya siguro. Para hindi sayang.) EWAN. Ayoko na nga. Kaso. Naiinis lang ako. Makinig na lang nga kayo.

"konting urge naman pra magsmart na ko ulit.
nalulungkot ako sa globe. grabe. ewan.
tas ung isang friend ko ngsmart na ulit.
=( nakakainis. nkakabadtrip lang kasi,
bkt sa peyups eh puro globe.
wla lang. napadaan lang sa profile moh.
bkt di kpa ngpapalit ng layout?
black. gray. dinadamayan ako ng layout moh sa aking kalungkutan.
ewan ko ba bkt yan din ang napili kong layout pra sa adik na tulad moh.
ayaw mo palitan?"

--comment ko sa isang kakilala, kaibigan, kakwentuhan, kaasaran at kuya (dahil xa ang lagi kong natatakbuhan sa ganitong walang kwentang "gulo" sa isipan ko. sana di xa magsawa sa kakulitan ko.) after mbrowse ang isang friendster profile na reason why nasulat bigla ang blog na ito

Anything For You
By: U-Phonik

I can not see straight, deeper and deeper I go.

You got me intoxicated, infatuated.

And leave me there overdosed.

Anything for you.

I’ll choke up my voice if you want me to.

Anything for you...

Candy coated lips, I wish I could taste again

Every little stupid joke unspoken that I saved

To steal a smile from your face.

Anything for you.

So just give me what I’m dying to hear from you.

Say that you miss me.

Don’t be scare to lie just to please me.

Say that you miss me.

You know it turns me on when you’re mean to me.

Anything for you...

What if I get lost, move out of your space-time.

Slowly drift away to bounce in hyperspace.

Would it ease your mind.

Anything for you.

So just give me what I’m dying to hear from you.

Say that you miss me.

I like it when you lie just to please me.

Say that you miss me.

You know it turns me on when you’re mean to me.

Lead me through

Anything for you...

(very poignant song right?)

Estatwa at Yelo

2008-05-11T05:58:00.000-07:00

Jan. 5, 2008

Estatwang inukit sa piraso
ng yelo - ako'y pariwarang nasa
gitna ng kadilimang lumalamon
sa natatangi kong kariktan.
Bihag ng di maipaliwanag
na haplos ng pag-ibig at
pait ng tadhana.
Mula sa kawala'y kapirasong
dalit ng sinag ang tumutunaw
sa 'king kaluluwa't katawan,
patuloy na inuubos ang lamig
at pinapalitan ng mapangahas
na init.
Hahayaan mo ba kong umagos sa karimlan?
Hanggang kailan ako maghihintay
sa muli mong pagbabalik?
Nabalutan na rin ba ng yelo ang puso mong walang kasing lamig?
Isang malamig na pamamaalam.
Pangako. Walang luhang aagos.

(syet. wtf?! para san ba toh?
wla lang. actually iba na ung ending nyan sa friendster ko.
yun yung tama. yun yung totoo. yun na lang basahin nyo!)

let me go.
let go.
i'm letting you go.
i let you go.
i think i'm dying.

dead love.
vital signs - negative.

-naive-

Usapang Bola-Bola

2008-05-11T05:57:00.000-07:00

Dec. 16, 2007

Chikahan ng dalawang magfriendships:

girlalu 1: may nakilala na naman akong mambobola. haha! talaga naman..

girlalu 2: nagpapabola ka na naman?? tsk, tsk..

girlalu 1: haha! asa! nakikipagbolahan pa kamo!:)

girlalu 2: kea pala nabola ka ni > ??? hahahh!!
(with nakakainsultong nakasmile)

girlalu 1: whahahh!! iba un! whahahh... naman.

=the end=

PS. lagay nga kau ng names para kay girlalu 1 at 2.. tska dun sa .
hahahh!! trip2 lang..

Thank you so much Sir Tolits! :)

2008-05-11T05:55:00.000-07:00

Nov. 2, 2007


dear ate,

you're welcome.

a piece of unsolicited advise (since, as an undergrad, i was also a
math major):
first, ask yourself if you really want to major in math. talaga bang
gusto mo
ang math (as in, fascinated ka with numbers and the way they all work
together
as it everything falls into place and you think humanity's mind was
really made
to deal with math.) An in, (h'wag mo munang isipin 'yung mga grades mo
at kung
anong gagawin mo pagka-graduate ng math), there is some unexplained
beauty in
the subject? If you honestly think , yes, then i say, persevere with
it...
don't let your grades dictate the way you look at math.  sa tutoo,
lang, i got
a 5.0 in Elem. Analysis III and a 4.0 in my Advanced Calculus. At yung
mga
grades ko sa ibang math subject are in the vicinity of 2.5, 2.75 and
3.0.  But
i like math... kaya, eto.

However, if you are a math major kasi somebody said it was "neat", or
"cool", or
whatever you young people call it nowadays...basta your decision to
take math
was based on some impression made on you by others (and not your own).
Or
because somebody said that uyou would be making a lot of money as a
graduate of
math, then you have to re-think if you really want to be a math major.
(hey, i
know a lot of guys - actually most of them are female- who did well
well when
they shifted from math to other courses- and they made a lot of money).

so...gud luck...gud health...God bless you! :)

:P


Quoting Cherry Anne Privado :

> sir :) salamat po sa grade.
>   hehehh.. pampalubagloob talaga ang grade ko sa stat after ko
malaman ang
> nakakatakot kong grade sa math 64. :(
>   hirap na ko sa pagiging math major.
>   peo ewan ko ba sir. ewan talaga.
>   thanks po ulit! hindi nasayang ang saturday class ko.
>   masaya eh! at magaling ang prof! (ooi.. todo smile na kayo jan
sir..hehehh
> joke!)
>   hehehh!! Godbless po!



maganda kasi ang kinalabasan ng stat 101 kOh. :)
it's worth taking kahit na saturday class pa xa dahil sa
prof na nakakaintindi sa mga students nya. :p
basta.. hahahh... thanks talaga kay sir.
lalu na sa meaningful advice nya sken.

delete

2008-05-11T05:51:00.000-07:00

Oct. 15, 2007

delete blog entries.

GOODBYE.

Sa mga loyal na tagasubaybay ko ng blog, maswerte kayo at nabasa nyo yung ilang blog entries ko. Nagbura na kasi ako. Lalu na ung tungkol sa _ _ _ _life ko kuno. hehehh.. wala lang. :)

icongrats nyo ko,
i'm back being LOVELESS.
hahahh... happy being unattached.

=naive_zherrie=

quotations

2008-05-11T05:50:00.000-07:00

July 14, 2007

*******************************
Fall in love..
Stay in love..
And it will decide everything.

********************************
Its tough to stay single in this world,
where everybody expects you to be with somebody.
But staying single is not about having no one,
rather it's an opportunity to pick the best one.

********************************
It is wiser to be alone,
than happy with somebody who do nothing
while you do everything.

********************************
Taking a mean joke from a special person
in your life is not as easy as hearing it from a friend.
'Cause it will always hurt you when it comes from the
mouth of a person who means a lot to you.
So don't be surprised when someone cries
because of your so called "joke".

********************************
The NEW MU:
You stay together,
do things together,
spend time with each other,
share everything
- except commitment.

*********************************
Have you ever noticed that the more special
you treat someone,
the more that someone takes you for granted?

It's like they think you won't ever change.

*********************************
I'm starting to learn.
You can't make someone love you.
You can't make someone be faithful to you.
You can't control your own fate.
Sometimes, things happen.
Good, bad, indifferent.
You just have to let some things go
and hope they turn out for the best.

***********************************

whatever (?!?)

2008-04-21T05:57:00.000-07:00

19th of September.. wed.

Hindi ko natripan ang malakas na ulan. Amf. Ewan. Anlamig eh.. Well, as of 5:20 pm, nandito pa rin ako sa office ni tita. As usual, nag-iinternet. Madami pa kong gagawin, kaso ewan ko ba, tinatamad ata ako. Hmmp. Peo gagawin ko xa mamaya, (the physics 71.1... waaah..O_o)

Ano bang something important na ngyari? ahmm, natuto ako thru online search ng paggamit ng caliper. Hehehh.. kelangan pag-aralan eh. Written exam na sa sat. Goodness, kasabay pa ng beloved stat ko. (eerrr...sarcastic) Ano pa bah? ahh.. the fone tragic. Syet. Wla lang.. natawag ko lang xang ganun. I was typing something and nagulat na lang ako, nakay tita dear na ung fone ko. hahahh.. lagot ba? hindi. mga addct. nabasa nya lang ang WALANG KWENTA kong note. (nkapost kxe.. aun) Well, wla nmn talaga un. Nagfee2ling lang akong may nami2ss akong tao. Peo WALA talaga. Pinagtripan tuloy ako ni tita dear. whaaaaaaaaaaaaaah. =p

MORAL LESSON: Wak na mgpopost ng WLANG KWENTA. Aun. Hehehh. Tama nmn dvah?

Magsasabi nmn po ko xenyo kung meon na kong someone chorva.Kung hndi na ko NBSB. =) Sure un. Gusto ko kasi LEGAL. As of now, WALA pa tlga. Ni wla ngang nanliligaw ulet eh. (hala? bat may ulet? hahahh) WALA.=) I am glad being single. No commitment. No hassle. No heartache. (hala! may ganun..hahahh)

TRUST cannot easily be given now.

my love is like a slice of mocha cake

2008-04-21T05:52:00.000-07:00

sept. 12 s007

*bittersweet*

yet very addicting...

*love me and i'll love you*

*trick me and i'll trick you*

*i'll do what i want..*

*and do it your way also..*

*NO REGRETS!*

nakaka- T.O.

2008-04-21T05:50:00.000-07:00

August 5, 2007

wala naman ito. ahmm.. mga napapag-icip2 ko lang. *paranoid kxe* hehehh... wak maxadong papaapekto. ito ay mga paniniwala ko lang...^_^

TURN ON
--funny at may sense of humor..=)
--gentleman at may respect sa girls..
--mas matankad sken..
--romantic and sweet..hahahh!!
--wlang mata.. *huh? ano daw..? hehehh... lam nyo nah un..*
--halos kcing age ko..
--mabait *by my definition*
--cute ung smile...awww
--hndi malilimutin ng b-day ko..haha!
--good textmate/ chatmate

TURN OFF
--smoker *grrrrrrr...!!*
--heavy drinker
--may hikaw.. eeew!
--mas bata sken..
--feeling close
--soooooper yabang at maangas... amf!
--soooper torpe
--liar
--wlang isang salita
--madami ng nging gf/ playboy

*madami pah yan...awww...
dadagdagan ko pah..heheheh...
peo toh muna sa ngaun...:)

NOT so good day.

2008-04-21T05:48:00.000-07:00

July 22, 2007

haaaaaaai. SONA ni gloria today.. obviOusly badtrip aq. wla plang pasOk.. ni hndi q man lng nlaman xe ala qng fOne... FINE!! its my fault... dpat asa laguna pah q now at ngpapahinga.. or pra nmn mreLax aq ng konti.. cguro asa parish aq now.. ngdadasal kay Poong Nazareno dhil mmyang 11 am ay pupunta nah xang Pila, Laguna..

***** amf nah yan...! kxe nmn ala pah rin aq fone... huhuhhh.. sbagay... ano nga bang pake q.. WLA nmn akong dapat itxt nah kunsino dvah? hmmmp..!!! mga paimportante nga lng daw sa buhay q.. mukang bumabalik ang "man-hater" side q.. (ano daaw?!?) WLA. ewan. gulo utak. kei? girl... xe nmn.. FOCUS nlng dvah?

***** Hai.. isa pah.. kxe nmn.. ewan q bah kung bakit gnun ang isang tao jan.. parang naiilang nah xah skin or whatsoever!!! kun dhil un sa comment/s q sknya or EWAN tlgah.. (wla q idea tlgah..!!) bhala xah... hmmmp.. peo i admit it.. ntuwa aq sa biro nyang un. (un eh kung biro nga bah? EWAN) tas.. di q lam sumunod nah ngyari.. prang ngpaapekto din xah sa comment q.. (duh?! what in the h-ll am i saying?!) ayoq nah nga. ewan. di q nah xah ttxt. bhala xah.

***** shreK nah bukas. Prang tinatamAd nah q mnOod nah ewan. cguro dhil sa ngyari todAy. pag tinopak tlgah q.. haaaaaaaaaaay. kung ano2 ngagaWa q. Peo xempue ayoq nmng iwananan sa ere ung ksma q dun. tska wish q lng mgpalabas ng maaga c mam zoLAh.. sna din mgaLing nah xah..

***** i LOVE math!!! syet... sna mapasa q ang 2 qng math this sem and ang pampam nah physiCs nah yan... magbabagO nah q.. hay... sbi nga ni cr--h (nah nkchat q..ahihihh) enjoy q lng daw. well, sna nga.. SNA TLGAH.. keep d faith! ahuhuhhh!!-_-

***** Nsa tambayan lng aq ng MC knina.. buti nlng andun c buddy les at ibah pah.. (actually prhas lng kmi ng palaran ni buddy les...grrrrrrrrr) andun din ilng blkm8s.. at mejo nbdtrip nah nmn ata aq sa nbnggt ng isang tau dun.. SORI nmn.. mxadoh qng sensitive TODAY. haiiiiii... PLEASE lng kxe.. WLA q pkelam sa chorva muh.. eh anu nmn ung alam q? BSTA wak mOh nah q icO2mpAre sa ibang tau.. dhil aq lng c "cherry"...

***** PAST is PAST dvah...?! bkit nmn kxe kylangang unkatin pah un.. un ang kinainis q.. kxe nmn.. tpos icompare daw bah q sknya...amf as far as my memory could stretch back in tym... NAINIS..NABADTRIP din aq skanya nung ginawa nya un.. MALI nmn kxe tlgah gnawa nya. pEo dvah tapOs naun?! so bkit kelangan balikan pah... haii...

***** mejo naiirita nah q pag nkikita q tOooOooot.. bitter?!~ idunno!? hai... bhala tlgah xah.. pg di nya q nrplyan.. BYE nah.

***** bOwling.. duckpin... hay.. sna lng mging katanggap-tanggap scores q sa thursday.. wed?!? ewan q kung maliligaw aq sa alum ctr ng gnung pnahon.. prang may iiwasan muna q eh.. (droga? hndi noh..) bsta nkakaaddct... un nah!

***** punta nah q sa offce ni tita dear... ciao!! sna may mgpaganda ng ARAW q dvah? haaaiiiiiiiiiiii....

bagwis ng aking isipan

2008-04-21T05:45:00.000-07:00

June 27, 2007

Wala lang toh. Try ko lang ulit ung activity nmn sa mps 10. Ahhmm... walng tigil nah kakasulat ng kahit anong nsa isipan. Ngayon, ewan. Mejo magulo utak ko. Di ko alam ung mismOng dahilan pero alam ko lang gusto kong mgblog pra mbawasan ng konti ung mga iniicip ko. Wlang kwenta nah ang pinaglalalagay ko dito pero wla akong pake khit ano sabihin ng iba. Kesa nmn umiyak nlng ako sa isang tabi ngayon ng wlang definite nah dahilan. Eh di ibubuhos ko na lng nga dito. dba? May pasok nah bukas. Wednesday now. Dpat nga may pasok rin ako today pero wla eh, tnamad ang prof. Dapat din may lakad ako now kaso napurnada. Wak nyo ng tanungin kung bakit. Hindi ko nga masagot ng tinoh ang dapat kong kasama ngayon sa lakad naun, kau pah kea? Hindi sa nagmamaldita ako xenyo. Wla lng tlgah. Ako lng cguro ang makakaintindi sa takbo ng isipan ko. Basta. May problema lng tlgah cguro sa side q kea ganun. Badtrip. Sumakit tOoth ko knina. Ahh.. hanggang ngaun pla nararamdaman ko pah rin ang sakit. Parang hndi pah maxadong tumatalab ang ininom kong gamot. Dapat ay nsa bhawz nah ko now. Kaso parang may nagtutulak skin nah wag munang umuwi at ipagpatuloy muna tong kalokohan ko. Kelangan ko pang gumicing ng maaga bukas. Kaxe dadaan pah ko sa office ng tita ko. Okei lng nmn malate sa 1st class ko dahil pe lng nmn yun. Duckpin bowling. Haay... Napasok sa isip ko. Ano bah mas mgandang sched ng duckpin? MTh ng 8-9am or Wed ng 1pm? Malamang may isasagot nah ko pag tinanong nyo ko nyan. Kung san ako enlisted nah class. Addct bah kau? Pero ganito kxe un. OO nga, enlisted ako sa class naun, pero madaming gumambala sking icipan nung mga panahong pde pang baguhin ang sched or magchange mat. Dapat eh sasama koh sa blkmate ko sa Wed sched ng duckpin pero sa aking katamarang mag-auz hndi nah lng. Natuwa nmn ako nung nalaman kong hnd ako loner sa class naun. Nandun din kxe ang 2 q pang blkmtes at isang orgmate. Meron din kagad akong nging new friend dun. Or should I say, new friends? Basta. Eh bat npasok ang wed class? ahmm.. hndi kxe eto isang kababawang tanong lang. Hehehh.. Alam ni grayz un. At alam nya rin ang tunay kOng sagot. Newei, cge nah nga. Basta kaklase din pla ng blkmate q sa wed class naun ang isang kaibigan nah 1 yr ko ng hndi nakikita. Kung cno man xah, malamang pinagtataguan koh xah. Hehehh.. Hndi nmn sa ganun... DESTINY lng cguro kea hndi kami nagkikita khit sobrang liit lng ng UP Campus nah ginagalawan nmn. Cguro, ayaw lng tlgah ng kung cno nah magulo pah ulit ang takbo ng utak at puso ko. Ngak? may gnun? Xempue. Kaibigan koh cla eh. Dba grayz? OO. Mukang tau lng talaga ang nagkakaintindihan graxa eh..hahahh... buti nlng tintxt moh kundi, nkoow... feeling q mababaliw ako sa bhawz ko. Dinadaan koh lang din kxe sa aral minsan. hahahh... nood tv, kain,, joke... hAay.....!!! tama nah nga toh. Kung may gusto man kayong malaman sa mga pinagsasabi koh dito, hehehh... wak keOng mahihiyang magtanong. Sasagot nmn ako. Pag trip ko. Hahahh.. hala may ganun talaga? Hndi nmn importante ang mga nasasaad dto. Wla lng talaga. Ito ay bagwis lamang ng aking isipan ngayon.

persday

2008-04-21T05:44:00.000-07:00

JUNE 12, 2007
(tanaaaaaaaaaaaaaaa!!!)

Syet. I'm a certified SOPHOMORE...
yahOoo!! at 64 nah q sa wakas...hehehh... It was also the independence day..
(ang lola gloria mOh minove nah nmn! kea meh pasok kme!)
And the 4th month kuno'...(awooo...asa! wlang kwenta..) wla lng.. naalala q lng... react?!

Neweiz, tuesday un. After qng pagnilaynilayan ang PANGET qng sched, tumakbo nah q papasOk..=) AMF! Just try to imagine that my first ever class is a LAB! yeah... Physis 71.1 lng nmn.. 8 am! huhuhhh... late aq ng mga 10 minutes (anlau kea ng new NIP!) but it's alright cause classmate q nmn pla cla budang at jan2.. atleast may kadaldalan ako, hahahh! Prof nmn c mam rye (ampanget ng nick nya dvah? hehehh.. peace mam! bkt kxe rye pah..) Maaga kming dinismiss, and I realized that my next class is Physics 71.. nah 11:30 pah..

so I decided to "sit in" (sa math class nla budang at jan2..) Ayun! pinagpakilala cla isa2.. (si sir vallejo kxe!) at ksma q dun! ayoko nga kso napilit din ako! (ahooo..!) at xempue tuwa nlng ng isang impakto dun..hahahh joke..

Next.. p6... aww... classmate q din pla cla budang at jan2.. hehehh.. tska c mark.. tpos andun din cla olga at leo.. kea msaya nmn ang p6 71... tska 1 hour lng nmn eh.. pero syet. kelangan pla ng bOok... yahh.. I badly need that big bulky UNIVERSITY P6 bOok. Its expensive kea yakuh bumili so bka i'll try to borrow nlng. Hopefully, mkahiram ako.

Tapos...30 mins break. Nuh kea un? eh lakaran lng ppuntang 3rd floor ng AS ubus nah un. heheheh.. GE kxe nxt. My only GE. MPs10. Kung inaakala mong addct ako sa writing, OO. hehehh... joke... mejo lng... wla lng.. kea q pinili un eh UNOable daw. Un lng. At SHOCKS!! hndi dumating ang prof.. ang galing dvah? hmmf! Sa inis q, (kaw bah nmn maghntay ng 30 mins eh!) drecho q CASAA.. kain sna q, kso nkta q cla olga at mark.. (buti nmn!) at inaya nila qng mag-sit in (na nman) sa P6 71.1 nila...

Well, pumayag nmn ako. Ayun.. lakad kme. heheheh.. Shocks ang init nun.!! Tapos new prof din pla ang mghahandle sa knila. Same as sir vallejo, pinagpakilala lahat ng students. Hahahh.. and without any hesitations, gnawa koh nmn. Sbi q sit-in lng ako. Hahahah!! REACT lng nmn ang mga other studes from the left side. Addct. Ang LAKAS q daw. hahahh.. Talagah! hehehh... wapakels sa knla.

Finally, MATH 64 nah! Ooooow! Mxado kme kabado sa prof... huhuhhh... classmate q din nga pla c olga kea sabay kme un tska c kat. Magulo pah kmi nung umpisa kxe andun pah c ralph.. ang ingay. Cnamahan pah ni Leo. Ahh... wla nah tlgah! hehehh..=) Si mam zolah botin prof nmn. Ewan kung terror pero ang alam q lng. AYAW nya sa ENG'g..hahahh!!! bOoo!! First day plang essay nah kagad.. hahahh... "Bkit ako ng-bs Math?" un tanong.

Sagot q,
Simple lang, MAHAL ko an math.^_^ It wasn't my first choice in the UPCAT form but it was my 2nd. (BAA kxe 1st choice q..) Kaso, malas ata ako. Hehehh.. Na-DPWS ako but when they asked me to put 3 courses of my choice, inuna ko na ang Math. Aun. Nakulitan ata cla sken kea sabi nila sken now.. Maghirap kah jan! hehehh.. Math is difficult, I admit it. Peo as long as pumapasa pah nmn. Go pah rin! Ajah!^_^

. . . . . . . That was the first day.
Overall, it was indeed tiring pero masaya at nag-enjoy ako.
I am a sophomore now, meaning more major subjects kea dpat magtinOh.
hehehh...
GOD is always with me so whatever trial lies ahead,
I KNOW CAN!!!
wheeeeeeeeeeeehhh!=)

Six Weird Things

2008-04-21T05:42:00.000-07:00

June 17, 2007

OO nah.. weird nah q... in sOme ways lng naman!^_^

1. Breakfast CeremOnies
Ngeon q lng nrealized tOh. Umaga. Bumili c papa ng pan de sal. Kuha ako ng 5 pieces. (matakaw nba koh? hehehh.. maliit kea un.) Tinanggal ko muna ung breadcrumbs. (well, tawag koh dun eh alikabok..hehehh..) Then I divided the bread into two. Taz kuha koh pagkadami2ng dairy cream. (dapat lahat ng part meron..hmm) Lastly, kainan nah. I eat it ng nkaopen.. (getz nyo koh? hndi kxe aq sanay ng cnasara ung pan de sal..hehehh) Mga 30 minutes akong kumakain. Grabeh. Sabi ni papa hndi daw ako pwede sa military dhil mabagal ako. (as if nmn kxeng mapapadpad ako dun dbah? dbah?) Tapos hndi nga pla ako kumakain ng pan de sal ng wlang palaman. (hehehh.. hndi poh kaartehan un.. kaweirduhan sabi nga ng pamilya koh dahil tanging dairy cream lng ang dapat sa pandesal ayon sa aking paniniwala=) Isa pah. dpat milo ang hot drink q. at wla ng ibah..

2. Loner Syndrome
Hindi aq sure kung sign ito ng weirdness. Pero I prefer being alone lalu nah pag madaming gumugulo sa icip q.. (as in madami.. just ask grayz or rheyshel... take it from their experiencesSSSSSS being w/ me kpag paranoid ako.) basta. pag tlgang ayokong may kausap, ayoko. pag gusto kong mapag-isa lumayo kau skin..(mxado bah qng harsh? hahahh...sorry nmn... minsan =2 lng yan pag may topak tlagah q..peace friend!=)

3. Which is Right?
Nito q lng toh napansin eh.. hehehh.. may babae kxe qng nakasalubong knina tapos tinawag xah ng guard sabi "mam un pong nasa bandang KALIWA... sa may sasakyan.." napatingin ako. Wala lng. My point is hndi ko alam kung san ako titingin..hehehh Nalilito kasi ako sa kaliwa at kanan, tska sa hinog at hilaw, sibuyas at bawang. Mas mbuti pang sabihin nyo sa kin yan sa english, bka magetz q pah..hehehh.. khit kelan q itry intindihin, NALILITO pah rin aq..! (xenxa nmn..=) Imaginin nyo nah lng ako knina.. tinuro q pah ung kanan muna tapos kaliwa bago q marealize nah tama nah pla q.. kaliwa nah pla un.. BEWARE: sa iba nlng poh kau magtanong ng directions..wak na skin..hahah!!! kung ayaw nyo maligaw...wla qng sense of direction..hahahh

4. Fear of Clowns
Yes! Kung may mga impakto jang gusto kong takutin, maghanda lng kau ng maskara ng clown. Pramis. Kakaripas ako ng takbo. AMF! takot ako sa clown. Oo! yung nsa mga party... kala moh nakaktuwa sila... HINDI...HINDI..HINDI...!!! nakakatakot kea clam nagsimula kxe yan sa campblood nah movie nah napanood q nung elem... aun! ntrauma ata ako... kea ayokong nakakakita ng clown..huhuhhh...

5. Hula ko, Hula mo.
Naniniwala ako sa hula. ahmmm...hindi nmn 100%. mga 65% hehehhh...=) feeling q kxe nagkakatotoo lahat. hmmmp... hinuhulaan ko rin ang sarili ko minsan... gamit baraha... peo minsan di q pinaniniwlaan hula ko sa srili ko... mas gusto ko iba nanghuhula skin..

6. LSS
SHOCKZZ!!!grabeh talagah pag naeexperience q tOh... isang sOng lang... nah paulit-ulit qng pinapakinggan araw2... tumatagal ng ilang weeks... max cguro 3... addct bah?? ewan ko kung kweirduhan un..pero pag ngustuham koh tlgah kanta... haaaaaaay...=) wlang tigilan sa pakikinig..hehehehh...

weird bah???.. hirap mag-icip huh?! hehehhh...

ASK your heart. (lablayf ng isang gal)

2008-04-21T05:40:00.000-07:00

April 14, 2007

'Once there was a gal who's a late bloomer when it comes to love according to her close friends. (UU.. story telling tau ngeOn.. tingan q kung mhulaAn nyO kung cnO tOng cnasv q..^.^)

....Wla lang. Madami xah prOblems now at sumasabay pah ang confusions regarding this so-called "love". (kung love nga bang maituturing) Ahhmm.. kwento ko nah lang xenyo lablayf nya! Keo nah bhala humusga. Iba-iba nmn ang pananaw natin 'bout love diva?

ELEM -- Nasobrahan ata xah sa pagiging GC at OC. Crushes lang pati muna. Peo may isang guy siyang naging super close. (puppy love? childhood sweetheart? aba malay ko! tanong mOh sa kanya..) Hinahanap niya nga sa friendster un eh. Parang wala nah nmn. Peo miss nya nah un. Mabait daw kaxe khit bolero at puro kaloqhan. Nagkahiwalay cla dhil sa ACADS. Sa kanya moh nah lng itanong para malinaw..hehehh At un nga, nwalan nah cla ng communication. (Sayang bah? hahahh..) Well, ung guy nah un ang naging gOod reAson pra mabura ang pagkabOyish ng gal nah tOh dti. Describe q lng ung boy naun. Ahhm.. ang alam ko chinito xah at maputi. Peo prang mas matankad c gal sknya ata? hehehh...
WALA pang LOVE dun diva? bata pah eh.. =)

HS -- SophomOre siya nagkarOn ng seryosOng crush. Pero xempue, GC nga, ACADS first. Tska yaw niyang macira friendship nila. Junior, natuwa nmn xah nung nging first dance niya c crush naun sa JS Prom nila. Wlang special nah ngyari peo memorable nmn un. Dun nya rin nrealize nah they are good friends. At un lang ang dapat tlga. Ahmm.. good dancer nga pla un at may mannerism nah nkakatuwang pagmasadan. Tapos, senior ata napalapit tlaga sa mga crushes niya c gal. Dito nya din nadifferentiate talaga ang bestfriendship at love (or infatuation?). Nakilala niyang mabuti ang bestfriend niya at siya ang naging shoulder-to-cry-on nung gal. Actually, HINDI nmn tlaga siya umiyak. Montikan lang. May isa kc siyang nging crush kso... FRIEND niya ang LAHAT. What I mean is, parang iniisa-isa ng guy nah ito ang barkada niya. At montikan nah ngang pati siya. Buti nlng at natauhan ang gal nah tOh noh? At buti nah lng laging nandyan best niya pra icomfort siya. Uu nga pala, kOnting clue. Music lover ang guy naun. Nagkakasundo cla sa music trip ni gal.
WALA pah ring LOVE dun diva? INFATUATION and CRUSH cguro oo.

COLLEGE -- Eto nah. Moment of truth daw. hahahh.. 1st sem.. hmm.. everything's goin right nmn. Dami xah nkilala bagong tao. Mga taong mapaplapit xah panigurado. Blockmates to be particular. (c blkmate! hahahh..ika nga ni gal) Di pah nga niya todong kilala tlga ang mga taong ito. Kaya't dpat mag-ingat, bwal ma-fall! Dapat pating seryozohin ACADS. Kaso, we cannot control things sometimes. Dumadating tlga daw yan. Its part of growing up sabi nga ng friend ni gal. Ang problema, SHE's afarid to admit it. Kung inlab nga bah xah or nOt. (Hahahh.. no comment! Di q din alam weh, better ask her personally.) Anyway, nagkaroon xah ng crush sa isang blkmate. Well, pag naaalala niya tOh ang pumapasOk sa kanyang utak na place ay PhilcOa. Nakakagulat kxe daw, napabili ng inumin itOng c gal kea naligaw xah sa part naun ng Philcoa. Tapos aun, sa may dun din pla nag-aabang ng sakayan itong c blkmate. "Ingat!" Yan ang last word ni blkmate kay gal. (Feeling close? hahahh..) Dun nagcmulang pagmasdan2 ni gal itong c blkmte. Nrealized nyang my pgkaweird din un tulad niya tska daw may ibah dun sa mga mata nung guy naun (malay q bah kay gal?! hehehh!!). Anyways, xempue maaga pah yun. Tska madmi pang ibang guys. (hahahh! lumalabas pagkaplaygirl ni gal! joke..) Isang araw nmn, itong c gal ay mejo naliligaw nah nmn. (hahahh... mejo literal nah tlga toh) Di nya kxe lam kung san ung tinuturOng photocopy chorva nung prof niya sa isang ge. Buti nlang to the rescue ang isa niyang classmate dito. Aun. She found that guy different from the others. (JOKER xah.. sobra.. aun lang un. hehehh) Napapatawa siya nito lage. Ahmm.. magkaiba nga pala cla ng corz peo same college. Memorable nga pla para ky gal ang isang place. Ahmm.. Somewhere un inside their university kung saan my mga bands nah nagpeperform.. libre ung concert naun kea dmi tao.. hehehh.. dami freshie.. WALA lng. Ask her kung bkit. Obviously, related ito dun sa 2 guys naun. Newei, naging txtmate niya ung dalawang un. At dun umikot ang lablayf niya (again, kung maituturing nga bang lablayf un or FLING?). Ahhmm.. c blkmate nga pla naiintriga din sa isa pah nilang blkmate ni gal. Friend xah ni gal kea mejo panget ang conflict. PARANG mu nah sna sila ni blkmate, kaso nagfade2.. dhil sa ACADS at dun sa girl blkmate naun... hnggang nawala nah talaga. Again, buti nlng to the rescue ulit ang guy sa same college. At napalapit din xah dito (not literally huh? hehehh.. isang subject lng sila magclassmate at madalang cla magkakitaan sa university). Dito nagcmula ang CONFUSION ever ng gal. 2nd sem.. mas malala. Nagising ata sa katotohanan ang blkmate kea't nagbalik loob. Nakuha pah niyang manligaw. At pinayagan nmn ito ni gal dahil khit papano, SPECIAL ito sa knya. Ung c guy from same college nmn gnun pah rin. Torpe ata tawag dun. (hMm.. pagkakaalam q pah eh PAREHAS TORPE ung 2.. tsk,tsk,tsk...) Well, hndi ugali ni gal magcOmpare peo minsan di maiwasan. Hindi din maikakaila skin ni gal nah like niya c guy from same college peO di nya kyang igive-up or kalimutan nlng c blkmate. Hmm.. complicated nba? hehehh.. mhirap mapasOk sa gnitong situation nOh?! kOnting clues pah bah sa 2 un?? hMmm.. svi skin eh prhas daw un matankad, mejo chinito, mejo mputi..
shoCks?!? hahahh... pran addict lgah c gal dvah??

hmmm... bak 2 da topic, andaming nagagawa ng TIME dvah?? Nababago ang mga bagay nah kala ntin mhirap nah baguhin. What do I mean?..

Ang latest qng balita kay gaL eh nagpapakaGC at OC ang lOokah.. hehehh... nanliligaw pah rin ata blkmate. (sbi nya dati kay gal eh seryoso xah.. hndi lang daw halata.. at un prin ang pnipilit icipin ni gal) Si guy from same college nmn eh gnun pah rin, txt lng communication nla. Hnggang dun lang un. They will remain as special friends. Kung magkakabf c gal this year, just watch out! hahahh!! hMmp..
may possibility kea nah magbalik-lOob rin ang addict nah gal naun sa..hehehh sa weird..?? malay!

ENDING nba????....

teKa COMMENT munah q kay gal..b LOOOKAHHHH!!!!! gustO mOh bang masampaL ng mgCing kAh sa katOtohanan?? hehehhh... aMf!!! bAt yan pnOproblema mOh?? ASK UR HEART!!!.. sasagOt nmn yan eh... peO bka di pAh righT time nOw.. hindi rin nmn msAma or mOrtal sin anG mainLAb. bAsta wak lang papadala mxadOh.. bkA kUng anOh mgAwa q sa UNANG magpapaiyaK xeo!!... BEWARE! hehehh..^_^ wAk din xempue pbabayAan ACADS..hMmp! Balance lng!!!

kEi bAh??? mwAhh..!!^_^

bsTa guArd ur heArt.. gUdLak sa FIRST EVER BF.. kung magkakarOon kna.. hehehh...*ptay tau jan!*

=nAive=

talambuhay ko. handog kay sir tantoco.

2008-04-21T05:37:00.000-07:00

March 27, 2007

(NOTE: Ito ay isa sa mga "CRAMMING" qng ginawa kaya't wak niyOng asahan nah maGanda tOh. Wak nyO nah diNg pansinin aNg mgA grAmmAticaL errOrs q kxE wLa nah tLaga kOng timE prA i-prOofreAd pAh tOh. Gusto pati ng prOf q eh infOrmaL.. keA his wish is my coMmand! whOo.. Any viOlent commeNt/s will be entertained by the auThOr... awaY taU.. babatUkan kita! hehehh..^_^ enjOy reading.. lhAt ng kLoqhan q eh mabibisTo nYo ditO.. excitiNg bAh? hehehh.. ewAn.. ~~amF~~..)

AKO BA ITO?

Sadyang nakakasilaw ang sikat ng araw mula sa bintana ng aking payak na kuwarto. Tanging sobrang liwanag lamang ang naaaninag ng aking mata. Tila nananadyang gisingin ako. Kailangan ko na raw bumangon at harapin ang panibagong araw na puno ng iba’t- ibang hamon na susubok sa aking pasensya at katatagan. Isang kaaya-ayang simula ito na nag-iimbita sa aking ngumiti at simulan ang aking araw sa pag-iisip ng masasayang mga bagay sa kabila ng mga gawain ko. Masarap isiping maraming oportunidad ang haharap sa aking araw ngayon. At nakahanda akong kamtin ang lahat ng ito. Kahit na nakakaubos ng pasensya ang init ng araw at pagod, dapat lang na maging cool ako. (Ayan ang positibong Cherry!) Subalit teka lang… hmmm… parang my kailangan akong gawin na hindi ko pa nasisimulan ahh! (isip… isip… isip… wala na naman ako sa aking katinuan…) Ang tanging natatandaan ko ay mahalagang masimulan at matapos ko na ito. Gawaing bahay ba ito? Hindi. Acads? Oo. Major ko ba? Mukang hindi. GE? Teka lang ulit… OO!!... Tama!... Tumpak!... Mahusay!... Yung TALAMBUHAY ko sa Kas 1!!! =( (Shocks! 20 pages yun!) Teka, di ko malaman ang una kong gagawin. (Relax lang Cherry!) Ahh… basta! Mukhang nangangamoy CRAMMING na naman ito ahh… (Huhuhh… Lagot!) Hindi maaari ang “bahala na” dito. Dapat lamang simulan ko na ito. Takbo!!...

Dali-dali akong bumangon, at nag-ayos ng sarili. Kumain ng almusal upang may laman ang tiyan at siyempre pati na ang utak. Para gumana, ika nga nila at kailangang may lakas din. Nakatawag- pansin sa akin ang aking mga lumang photo albums. Nakatutuwang pagmadan ang mga litrato ko nung bata pa. Lalo na nung bagong panganak pa lamang ako. At dito na nga magsisimula ang makulay na kabanata ng buhay ko. Isang dilag na hinahamon ng pagkakataon sa tuwi- tuwina.

KABANATA 1: Patak ng Ulan at Tangis ng Sanggol

Iba ang simoy ng hangin. May kalamigan ang bawat ihip at hampas nito sa mga mamamayan ng Maynila lalo na sa nagdadalang-taong si Gng. Josefina Privado. Tila nagbabadya ang isang malakas na ulan. Wala mang bagyong nabalita, ninais pa rin niyang maging handa sa mangyayari kaya’t kasama ang kanyang kabiyak na si G. Rolando Privado, nagtungo sila sa ospital ng UST sa may Dapitan. Walang nais ang ina kung hindi mailuwal niya ang kaniyang anak na ligtas at malusog. Buwan noon ng Agosto at dalawang araw na lamang ay sasapit na naman ang Septiyembre. Talagang dama na rin ng lahat ang simoy ng pasko kahit sa ganitong kaagang panahon.

Nakangiting bilin ng doktora sa kanya na mas makabubuting tumigil na lamang siya sa loob ng ospital habang di maipinta ang panahon sa labas, upang maging maayos ang kalabasan ng lahat. Malapit na raw niyang ipanganak ang unang anghel sa kanilang pamilya wika ng doktora. Anong galak ng mag-asawa ng maulinigan ang mga katagang ito. At tulad ng payo ng doktora, tumigil pansamantala ang ginang sa ospital habang hinhintay ang takdang oras ng kanyang pag-anak.

Gabi ng ika-31 ng Agosto. Wala kang maririnig kung hindi ang nakabibinging ingay sa labas ng malalaking patak ng ulan. Maging ang loob ng ospital ay pinasok na rin nhg mataas na tubig-baha. Subalit lahat ng tao sa loob nito’y nanatiling panatag. Tunay ngang makasasama sa nagdadalang-tao ang manatiling nasa labas ng ospital sa ganitong kalagayan. Tama ang naging desisyon ng mag-asawa. Sa tagpong ito, lahat sila ay kinakabahan sa bawat mangyayari. Nasa loob na ng delivery room si Gng. Josie. Napakaingat ng bawat galaw ng doktora. Isang maling kilos ay nakasalalay ang kaligtasan ng mag-ina. Ika nga, nasa hukay raw ang kabilang paa ng ina sa ganitong pangyayari. Naisin man ng kahit sinong tumulong, tanging ang doktora at katatagan ng ina ang magdadala sa katagumpayan ng operasyon. Lahat ay nakaabang sa mga posibleng mangyari.

Matagal rin ang kanilang naging paghihintay. Unang araw ng Septiyembre, 1990, sa dakong alas dos ng madaling araw, tila nangibabaw ang tangis at iyak ng isang babaeng sanggol. Hudyat ng isang tagumpay na operasyon. Isang maputi at napakalusog na anghel ang sumalubong sa kanila. Tunay ngang di mapapantayan ang kaligayahan ng bawat isa. Ang kanyang ama ang nagbigay sa kanya ng ngalan. Tinawag siyang Cherry Anne, isang banyaga at makabagong pangalan. Imahe ng isang mayumi at inosenteng babae. Naging maganda ang araw na ito para sa lahat lalo na sa sanggol na nabigyan ng isang makabuluhang buhay. Ang sanggol na nagbibigay pag-asa sa kanila. Ang sanngol na pinaniniwalaan nilang tutupad sa kanilang mga pangarap at mithiin. Ang sanggol na haharap sa iba’t- ibang pagsubok.

Haay…! Buhay! Parang life… hehehh. Nakakatuwang isiping ganito ang istorya ng aking pagkapanganak. Malakas ang ulan at baha pa!. Kaya nga sa tuwing inaasar ako ng aking tita, tumatahimik na lamang ako. (sabay hmmp.. hehehh) Malamang daw ay naapektuhan ang utak ko ng ulan at baha kaya daw ganito ako kapraning. Isa pang pinag-aasar sa akin ay ang aking dapat na pangalan. “Jolan”. Oo, dapat daw ay Jolan ang pangalan ko mula sa “Josie” at “Rolan”. (hmm… mas gusto ko naman ang Cherry!) Hanggang ngayon ay hindi ko pa rin alam kung san nagmula ang buo kong pangalan. (Siyempre sa prutas yung “Cherry”..hehehh) Niloloko nila ako pati na ang mama ko na nagmula daw ito sa dating pangalan ng girlfriend ng papa ko. (Anyway, wla akong pakialam. Hehehh..) Maliksi daw ako nung bata ako. Madali akong natuto ng mga salita. (Medyo madaldal… hehehh.. hanggang ngayon) Kalbo din po ako. Mukha daw akong lalaki. (hmmp!) Kaya pinahikawan nila ako kaagad upang marecognized na babae ako. Isa sa naging nakakatuwang karanasan ko raw nung bata ako ay ang aking binyag. Ano kayang nangyari ng mga panahon na iyon? Kuwento ng mama ko, ganito…

KABANATA 2: Yakap mula sa Taas

Tirik ang araw noon. Wala kang madarama kung hindi ang nakapapasong init ng sikat nito. Pawang lahat ng tao sa simbahan ay iniinda ang pagod nila matapos lamang ng matiwasay ang seremonya. Panahon nga naman ng kainitan, ika-6 ng Mayo, 1991. Tinawag na ang mga magulang ng bibinyagang babae. Walong buwan na ang bata sa tagpong iyon. May kalikutan at hindi maaawat, isang magandang imahe ng malusog na pangangatawan ng bata. Matagumpay namang nabasbasan ng pari at tinanggap sa mundong kristiyano ang walang kamuwang-muwang na paslit. Isa itong panibagong kaganapan sa kanyang buhay. Lalo siyang napalapit sa kandungan ng maylikha. Samantala, nagkaroon rin siya ng tatlong pares ng pangalawang magulang na pinangakong gagabay sa kanyang paglaki. Wika nila, isang oportunidad ang mapabilang sa mga pangalawang magulang ng paslit dahil para sa kanila ay katangi-tangi ang ito kumpara sa iba. Naniniwala silang siya ang makapagbibigay ngiti sa kanila sa mga panahon ng kalungkutan. Ang batang babae, kahit hindi lubusang naiitindihan ang pinag-uusapan ng mga matatanda ay tila nakikiayon sa mga sinasabi. Para bang ipinapangako niya na hindi niya bibiguin ang kaniyang mga magulang pati na ang mga panibagong magulang. Pagkaraan ng seremonya sa Holy Trinity Parish Church sa Maynila, dumiretso ang lahat sa isang maliit na salu-salong hinanda ng mga kaanak ng bata sa kanilang tahanan sa Sampaloc. Mararamdamang ang bawat isa ay may kasiyahan sa kanilang mga mukha noong araw na iyon. Isa itong mahalagang kaganapan kaya't dapat lamang ay ikasaya.

Samantala, kapansin- pansin sa paslit ang isang pulang tatsulok na laging nakakabit sa kanyang mga damit na isinusuot. Mula raw ito sa isang kaibigan ng kanyang ina, isang regalo para sa kaligtasan niya. Ayon sa paniniwala ng nasabing kaibigan, ito raw ay anting- anting upang maiwasan ang “usog”. Matandang paniniwala na nga ito, subalit patuloy pa ring sinusunod. Wika nga ng kanyang ina, “Wala namang mawawala kung susunod tayo, pero dapat ay nasa atin pa rin ang gabay ng Panginoon.”

Ahhm... tanging naaalala ko na kuwento sa akin ng aking mama ay ang kalikutan ko ng mga panahong yoon. Binyag ko na daw ay hindi pa ako mahagilap. Opo. 8 months ay nagtatatakbo na daw po ako. Biro pa nga daw ng Ninong Willy ko ay, “Tingnan nyo yung pabibinyagan natin oh, matanda na! Nagtatatakbo na! Parang hindi na baby.” (Hehehh.. talagang ganun Ninong!) Hindi ko man maalala ang kabuuang detalye, naniniwala naman akong naging masayang parte ng buhay ko ang aking binyag.

Ukol naman sa amulet na binigay raw sa akin, hanggang ngayon ay nakatago pa rin ito kay mama. Kung ako ang tatanungin, hindi ako masyadong naniniwala sa mg “usog” subalit tulad nga ng sabi ni mama, wala namang masama kung tayo ay maniniwala. Pero promise! Hehehh.. Hindi ko na naman po ito sinusuot. (ayoko ngang magmukahang praning! Hehehh..) Nakakatuwang isipin na sa munting paraan na tulad nito ay pinapahalagahan nila ang kalusugan at kaligtasan ko noong bata.

Oo nga pala, masabi ko lang. Hanggang ngayon ay hindi pa rin ako nakukumpilan! (Haay... sana this summer..) Hindi kasi maasikaso at lagi na lamang maraming gawaing dapat unahin bago iyon. Natatawa nalang ako pag naaalala ko ang bagay na ito. Hindi pa ako pwedeng ikasal! (yehey! Hahahh.. joke!) Ayon ito sa batas ng simbahang Katoliko. Pero napuno naman ako ng pag-asa noong malaman kong my mga karamay ako. (hehehh.. damay- damay na to!) Mga kapwa ko kaibigan ay hindi pa rin pala nakukumpilan. Karaniwang kinukumpilan ang mga teenagers na edad 12-14. Subalit ako? Hahahh... Malapit ng maging 17 eh hindi ko pa nararanasan ang seremonyang iyon. Ayon sa aking nanay, (lola ko siya, tawag ko lang ay nanay), may pagkakataon kaming magkaroon ulit ng panibagong pangalawang magulang. (yehey ulit! Ninang at ninong sa pasko! Hehehh..) Ano pa kaya ang mga paniniwalang hindi ko nararanasan? Sagala? Santacruzan? Naranasan ko na yan!..

KABANATA 3: Arko ng mga Bulaklak

Lumaking kaakit- akit para sa kanyang mga magulang ang batang babae. Ang ngiti niya ay napakamisteryosa para sa kanila. Ang malaporselanang kutis nito ay nakakaagaw pansin sa karamihan. Kala nila, isa siyang amerikana. Subalit ayon sa kanyang lola, na butihing ina ng kanyang ama, nasa lahi raw nila ang mapuputi. At kapansin- pansin nga naman ito dahil namana ng bata ang kulay nito sa kanyang ama. Kastila raw ang dugong nananalaytay sa kanila. “Privado”. Halata rin naman sa kanilang apelyido.

Buwan ng Mayo noon ika-5, 1994, panahon ng pagsibol ng makukulay at mababangong flora. Kasabay nito ay ang mga nauusong “Santacruzan” at “Sagala”. Isang karangalan ang mapabilang sa pila ng mga naggagandahang dilag at batang kababaihan na kasali rito. Kaya naman tunay ang kagalakan ng kanyang lola at ina ng imbitahin ang paslit sa isang Santacruzan. Agad- agad nilang ipinakulot ang bata at hinanapan ng kaaya-ayang gown na kakasya sa kanya. Ang lahat ay halatang nasabik sa pinakaabangang pangyayari.

Isang payapang gabi iyon sa kanilang lugar subalit ng malamang daraan na ang Santacruzan sa my labasan ay tila nabaliktad ito. Nais nilang makitang lumakad at damhin ng bata ang kanyang gabi. Hindi man siya ang pinakang- atraksyon dito, para sa kapamilya niya ay siya ang naiiba at namumukod- tangi ang kagandahan. Tunay nga namang hindi rin maalis ang ngiti ng sa mukha ng bata noon. Tila naiintindihan niya nag kaganapan. Makikitang dalawa ang kanyang kapareha, at siya ay napapagitnaan ng mga ito. Suot-suot ang isang puting gown, tila isa siyang anghel sa gabing iyon. Masaya namang nanonood ang lahat sa kanyang pagdaan sa harapan ng kanilang tahanan. Maipagmamalaki nga namang lubusan ng kanyang mga magulang ang di- makakalimutang kaganapang iyon sa buhay ng kanilang panganay.

Kapag nakikita ko ang mga pictures ko noong Santacruzang iyon, natatahimik talaga ako. (pasaway sila nanay at mama, ginagawa akong manika!) Binibihisan ng kung anu-ano, minamake-upan, at higit sa lahat, pinakulot ako! (nkoow.. kung maitim lang ako, para naman talaga akong Aeta eh!) Sana lang nakakapagreklamo na ako noong mga panahong iyon. (hehehh.. magrereklamo talaga ako!) Buti na lang talaga bata pa ako noon at hindi ko pa ramdam ang “hiya”. Natutuwa na rin ako na nakasali ako sa isang ganun.

Naitanong ko din kay nanay kung bakit dalawa ang partner ko, at ayon sa kanya, yoong mga anak- anak ng kanyang mga kumare raw kasi ay pinag- aagawan ako maging kapareha. Tsaka nais ng kanyang mga kumare na yoong anak nila ang makapareha ko raw, kaya't ang ginawa nila, dalawa nalang ang pinartner sa 'kin. (ngek! Parang lokohan lang at toh ahh.. hehehh.. mga pasaway na bata).

Napakaraming aktibidad ang nasalihan ko ng dahil sa pang-uudyok nila nanay at mama. Lalo na noong pumasok na ako sa kindergarten. Tuwang- tuwa silang pinaglalaruan ako. (hehehh.. pano kasi, unang babae). At wala naman akong magawa kung hindi sumunod at ngumiti sa bawat flash ng camera na itinututok sa akin. Haay.. ang saya ng aking kabataan! Tunay ngang di- mapapantayan ng kahit ano man. Naalala ko tuloy noong kinder nga ako...

KABANATA 4: Kahinaa’y Maibsan

Mag-aanim na taong gulang pa lamang ang batang babae ng siya’y unang sumabak sa malawak na mundo ng pag-aaral. Ipinasok siya ng kanyang ina sa isang pribadong kindergarten malapit sa kanilang tahanan sa Balic-Balic, Sampaloc, Maynila. Hindi pa kamahalan ang bayad sa pag-aaral noon kaya’t nasusustentuhan ng kanyang mga magulang ang kanyang pag-aaral. Hindi sila naghahangad sa bata ng mga parangal, tanging nais nila ay matuto ito ng wastong pagbasa at pagsulat gayun din ang mabuting asal. Sapat na raw ito upang mapalitan ang kanilang paghihirap sa pagkayod. Ganyan nila kamahal ang bata. Subalit ikinagulat nila ang mga sumunod na pangyayari.

Naging aktibo ang bata sa iba’t- ibang aktibidad at palatuntunan sa kaniyang paaralan. Hinrang siyang Ms. Cambodia sa paggunita ng United Nations. Lubhang kaakit-akit siya sa kanyang rosas na kasuotan. Nangibabaw ang kanyang maputi at makinis na balat. Isa rin siya sa mga gumanap na anghel sa kanilang pagsasadula sa pagsilang ni Kristo noong Christmas Party nila. Kapansin-pansinn siya sa kanyang puting kasuotan na may ginawa’t pinagpagurang pakpak na mula sa malambot at mapuputing balahibo. Lahat ng ito’y sinuportahan ng kanyang magulang. Tunay ang kanilang ligaya sa tuwing nakikita ang batang lumalaking may magandang karanasan.

Isa pang hindi malilimutang aktibidad na kanyang nilahukan ay ang “Prinsipe at Prinsesita”. Nanalo siya bilang “Prinsesita ng Kaligayahan”. Ang makintab na kulay rosas niyang gown ay tunay ngang bagay at sakto sa kanyang pigura. Kasama ang kanyang kapareha at ang iba pang nanalo sa patimpalak, nag-ikot at pumarada sila sa kanilang barangay upang makita ng lahat ang naiibang kagandahan ng mga batang kalahok. Isa itong hindi matatawarang karanasan para sa batang babae. At tulad ng dati, lalo pang ipinakita ng kanyang mga magulang at kaanak ang suporta nila sa kanya sa tuwing may mga kaganapang tulad nito.

Talagang natutuwa ako kapag nakikita ko ang aking mga larawan noong kindergarten. Akalain mo, active ako noon! (Hehehh... parang di ka makapaniwala ahh..) Likas sa akin ang pagiging mahiyain noong una. Tanging ginagawa ko lamang sa klase dati ay makinig sa guro at manahimik. Subalit salamat na lamang sa aking mga magulang na hindi nagsawa sa pagpapatnubay nila kaya’t unti-unti ko itong naibsan.

Isa pang achievement ko noon ay ang mahirang na Salutatorian ng aming klase. Hindi ko man lubusang matandaan ang mga pinaggagagawa ko noon para mabigyan ng karangalang ganoong kataas ay ipinagmamalaki ko naman ito. (Alam nyo kasi parang nasobrahan na ata ang kawalan ko ng “hiya” noong huli kaya’t napapatayo na ako sa likod ng aming classroom ng dahil sa kalikutan… hahahh!! Secret lang un!) Tulad ng dati, tuwang- tuwa ang aking mga kapamilya (at kapuso siyempre!) sa karangalang aking natanggap. Ako rin ang hinirang na Best in Writing. Ano naman kayang mga pangyayari ang naganap sa aking elementarya? Heto at isisiwalat ko na…

KABANATA 5: Haplos ng Kaalaman

Don Benito Legarda Elementary School. Isang pampublikong paaralan sa may Fajardo St. sa Maynila. Dito ganap na nahubog ang kaalamang intelektuwal at moral ng batang babae. Hindi naging madali ang simula niya rito sapagkat isang mas malawak na mundo na ng pagbabasa’t pagsususlat ang kanyang hinarap. Mataas ang kalidad ng edukasyon sa nasabing paaralan kaya’t mataas rin ang inaasahan nila sa mga magsisipasok na kabataan. Subalit dahil na rin sa suporta ng mga tao sa kanyang paligid, naging maganda ang una at ikalawang taon niya rito. Nakatanggap siya ng mga akademikong parangal at patuloy niyang pinatutunayang mayroon siyang talino na patuloy pang mahahasa sa paglipas ng mga taon.

Isang napakahabang taon para sa kanya ang ikatlong baitang niya sa elementarya. Maraming mga pangyayari ang naganap dito na nagbigay kulay sa buhay elementarya niya tulad na lamang ng paglahok niya sa mga paligsahan. Marami rin siyang nauwing medalya, katumbas nito ang kanyang hirap na pinagdaanan sa pagseseryoso sa pag-aaral. Subalit hindi rin naman maiiwasan ang pagkatalo paminsan-minsan, dito nabuo sa kanyang isipan na hindi lahat ng bagay ay ating makakamit kung nanaisin lamang – dapat lamang itong pinaghihirapan. Ito rin ang nagmulat sa kanya na patuloy na lumaban sa kabila ng pagkalugmok, dahil maaaring sa susunod mas kaaya- ayang ihip ng hangin ang kanyang matamo.

Halos siyam na taong gulang na ang batang babae noon. Subalit bumagay naman sa kanya ang suot-suot na kimona at patadyong noong Agosto 30, 1999. Isa kasing kaugalian sa kanilang paaralan na sa tuwing idaraos ang Linggo ng Wika, bawat mag-aaral ay papasok ng nakapang-Filipinianang kasuotan. May palatuntunang isinasagawa kaugnay nito at minsan na rin siyang napasama sa mga naghandog ng katutubong sayaw.

Isa pang kaganapang hindi dapat isantabi ay nang matanggap niya ang kanyang unang kumonyon. Ito ay noong ika- 7 ng Marso, 2000. Isang katuparan para sa tulad niya ang mas mapalapit sa Maykapal at mabawasan ang kasalanan. Dahil na rin ditto ay naging aktibo siya sa mga organisasyong pang-espiritwal tulad ng Legion of Mary. Para sa kanya, dapat lamang ibalik sa Panginoon ang papuri’t pasasalamat dahil sa kanyang mga biyayayng natatanggap.

Patuloy ang pagpapamalas ng batang babae ng kanyang kahusayan sa akademiko. At isang hamon ang kanyang tinanggap ng subukan niyang kumuha ng pagsusulit para sa Accelerated Class. At tulad ng inaasahan ng kanyang mga kamag-aral, nakapasa siya rito at hindi na tinuntungan ang ikaapat na baitang. Sa mura niyang edad ay kinuha niya ang ikalimang baitang matapos ang ikatlo. Sa kanilang klase, higit na mas matatalino at may talento sa kanya ang kanyang mga kamag-aral. Subalit nangibabaw pa rin ang kanyang determinasyon kaya’t hinirang pa rin siyang First Honorable Mention sa kanilang pagtatapos sa elementarya. Naniniwala ang kanyang mga kamag-aral sa kanya na sa darating na panahon, mas mataas pa kaysa doon ang kanyang maabot.

Nakalulungkot talagang isipin na kailangan na nilang maghiwa-hiwalay ng destinasyong tatahakin para sa hayskul. Panibagong pakikipagsapalaran na naman na kailangang mapagtagumpayan. Sinubukan nila ang kanilang kapalaran sa Manila Science High School, subalit dalawa lamang sa kanila ang pinalad na makapasa at kabilang nga siya rito. Maituturing na nga siyang registered Mascian dahil lahat ng kailangang mga dokumento ay naisumite na sa paaralang iyon, subalit tunay ngang mapaglaro ang kapalaran. Kinailangan niyang bitiwan ang puwesto. Isa itong napakahirap na desisyon para sa mura niyang isipan subalit pinili niyang gawin ang nararapat. Kailangan na kasing lumipat ng kaniyang pamilya sa Cabuyao, Laguna kaya’t ang pag-aaral niya sa Maynila ay tunay na tinutulan ng kanyang pamilya. Para sa kanila, hindi ligtas ang magulong lungsod para sa musmos na tulad niya. Inaalala rin nila ang kanyang kalusugan. Pikit mata siyang nagpaalam sa pangarap niyang paaralan subalit sinabi niya rin sa sarili na maaaring may nakalaang ibang landas para sa kanya.

Kapag natatandaan ko talaga ang pag-aaway namin ni mama sa pag-give up ko ng slot ko sa Masci, parang gusto kong umiyak ulit (haay!!.. regrets… shocks..) Sana hindi ako nahihirapan ng ganito ngayon sa math… Sana kabatch ko si Evangeline… Sana maaga akong naging independent… blah… blah… blah… Pero hello? Ano pa bang magagawa ko? Past is Past. Nangyari na ang nangyari. Wala dapat akong pagsisihan. Tama. Dahil naging maganda naman ang buhay hayskul ko sa Laguna. Tumpak. Hindi ko ipagpapalit ang mga naranasan ko habang nag-aaral ako doon. Maaring hindi ko man tinahak ang ninais kong landas, dinala naman ako ng kapalaran ko sa isang mas exciting part. Gusto niyo bang malaman ang mga karanasan ko habang nasa hayskul? Narito…

KABANATA 6: Landas ng Kasiyahan

Bago para sa kanyang pandinig ang Cabuyao, Laguna. Dito sila maninirahan sa mga susunod na taon dahil dito nakatagpo ng lupa at bahay ang kanyang tiyahin na sumusuporta sa kanilang pamilya. Siya ang kanilang sinasandalan tuwing oras ng kagipitan kaya’t ng bigyan ng sila nito ng pagkakataon na magkaroon ng sariling tahanan sa isang subdibisyon, hindi na ito pinalagpas ng kaniyang mga magulang at lola. Mula sa magulong mundo ng lungsod ay kinailangan nilang makipagsapalaran sa payak na probinsiya. Dito na rin nakahanap ang batang babae (na isa na ngayong dalagita) ng paaralang mapapasukan para sa hayskul.

Gulod National High School – isang payak na paaaralang makikita sa barangay ng Gulod, Cabuyao, Laguna. Tunay ngang hindi ito kasing prestihiyoso kumpara sa paaralang dapat niyang papasukan subalit maganda rin naman ang kalidad ng edukasyon. Dito niya natutunan ang iba’t-ibang bagay na hindi mapag-aaralan sa lungsod. Dito rin niya napagtanto na ang buhay ay hindi kasing dali ng kanyang inaasahan. Higit sa lahat, dito niya natagpuan ang mga kaibigang dadamay sa kanya sa oras ng kasiyahan at kalungkutan.

Unang araw noon ng klase, unang taon ng hayskul. Hindi niya pa suot-suot ang unipormeng nila dahil maaari namang hindi pa ito isuot. Simpleng imahe ng dalagitang taga-lungsod – iyon ang makikita mo sa kanya. Nakapalda at blusa kaya’t lahat ng napapadaan ay napapatingin sa kanya. Makikita mo rin ang kaibahan ng kanyang kulay na namumukod tangi sa iba. Masasabing isa siyang magandang ehemplo. Noong una ay lagi siyang nag-iisa sa sulok subalit ng makatagpo na siya ng mga kaibigan ay lalo niyang naipakita na angat siya sa iba. Subalit sa kabila nito ay nanatili siyang nakatapak sa lupa.

Dito rin niya naranasan ang unang paglabas niya sa eskwelahan upang umattend ng mga seminaryo at patimpalak na ginaganap karaniwan sa malalayong lugar at sa dalawa o tatlong araw. Dati rati’y hindi siya pinapayagan ng kanyang mga magulang sa mga tulad nitong kompetisyon dahil na rin sa panganib sa kanyang kalusugan. Isa nga siyang asthmatic, subalit hindi ito naging hadlang sa mga nais niyang gawin at salihan. Isa sa mga sinalihan niyang tumatak at hindi niya makakalimutan ay ang mga Press Conferences ng Campus Journalism. Hinirang siyang editor in chief ng kanilang pahayagang The Voice.

Naging kaaya-aya ang unang taon niya dito. Tinanghal siyang First Honor sa kanyang klase dahil na rin sa pagsisikap niyang makuha ito. Nakakatuwa ring isipin na mula ikalawa hanggang ikaapat na taon ay napanatili niya ang kanyang puwesto. Nakamit niya ang pinakamataas na parangal, ang dati niya pang minimithi, ang maging Valedictorian ng kanilang batch. Masasabing hindi rin ganoong kadali ang pagkamit niya sa karangalang ito dahil marami rin siyang naging kakumpetensiya. Subalit tulad ng dati, ang dalagitang ito ay hindi mo kaagad mapapasuko sa laban kaya’t karapat- dapat lamang sa kanya ang puwestong nakamit.

Isa pang humamon sa kanyang pagsisikap at talino ay ang UPCAT. Oo. Nagbakasakali siyang makakapasa rito at makakapasok sa isang napakataas na pamantasan, ang Unibersidad ng Pilipinas. Kahit sino ay nais makapasok sa prestihiyosong pamantasang ito dahil bukod sa “iskolar ng bayan” ay napakaraming magagandang feedbacks mula dito.

Nasisiyahan talaga akong isipin ang mga naganap sa akin sa nakaraan. Naalala ko noong unang araw nga ng klase namin noong hayskul ay napagkamalan pa akong teacher sa gayak ko. (Well, formal kase ang suot ko compared sa iba at may katangkaran din ako noh! Nakasalamin nga din pala ako noon! Dahil nag-uumpisa ng lumabo ang aking mata.) Pero siyempre taas noo akong naglakad papaunta sa aking magiging classroom pagkatapos noon. (hMmmp!) Doon naman sa aking classroom, ang mga adik kong mga classmates ay ayaw akong lapitan. (adik talaga.. hehehhh… joke!) Alam niyo kung bakit? Kasi daw sa sobrang puti ko at tangkad, napagkamalan daw nila akong amerikana. (Hahahh... mga pasaway talaga!) Baka day englishin ko sila at mabulol- bulol pa raw sila sa pagsagot sakin sa English. (Hahahh... tawa talaga ko ng tawa pag naaalala ko ito!) Peo buti nalang ay may naglakas ng loob na kumausap sa ‘kin ng mga panahong iyon. (swerti!)

Naalala ko rin ang Campus Journalism. Dahil sa mga pressconferences nito, nakapunta ako sa iba’t- ibang sulok ng Laguna at maging ang CALABARZON. Marami rin akong nakilalang mga bagong kaibigan, kalaban sa mga kompetisyon at mga kapwa lider. Siyempre, pinakita ko lang kung sino talaga ako! At nagustuhan naman nila ang pagiging natural ko. Kala ko talaga ay ang kukunin kong kurso sa kolehiyo ay BA Journalism subalit may hiningi akong sign. Kapag hindi ako nakapasok sa Regional Press Conference noong fourth year, hindi talaga para sa akin ang journalism. Sa kasamaang palad, hindi ko nga ako nakapasok ditto kaya’t sinunod ko ang sign.

Natatandaan ko rin na sa mga kompetisyon sa klase (sa ranking ng honors) madalas ako napapaiyak. (Ewan ko nga ba sa sarili ko, ACADS lang yata talaga ang nagpapaiyak sa akin!) Siyempre naaapektuhan kasi ang aming pagkakaibigan pag acads na ang usapan. Sabi nga, pag ganitong kaseryoso na ang usapan, wala ng kaibi-kaibigan. Pero tulad rin nga king inaasahan, ito ay hamon lang sa amin. At swerte namin dahil hindi kami nagpaapekto. (Friends forever! Hehehh…) Hinandog ko ang aking Valedictory Speech sa kanila siyempre at higit sa lahat ay sa aking mga magulang. (Hehehhh… pero hindi naman ako naiyak doon! O kahit sila, kasi mas nais naming maghiwa-hiwalay na masaya kesa naman sa masyadong madrama!)

Isa pa. Sa UP Los Baños nga pala ako nag-exam at doon ko din talaga binalak pumasok. (Hello? Mas malapit kaya sa Cabuyao! Eheheh…) Subalit tadhana ang nagdala sa skin sa Diliman. (whOoo!! Ang drama! Pero yoon ang katotohan…) Sabi nila baka daw mataas ang nakuha kong GWA kaya’t nandito ako ngayon. (Ewan? Mas naniniwala talaga ako sa tadhana eh! Wahahahhh…) Malay ko ba kung talagang dito nais ng Panginoon na dalhin ako. Naalala ko hindi nga rin pala hindi ako nagtake ng entrance exam sa ibang eskwelahang kasing taas ng UP (opo… ung “others”… hehehh… ) Kaya’t heto ako ngayon, dinala ng swerte at pagsisikap ko sa kolehiyong dati’y pangarap ko lang….

KABANATA 7: Iska at Oble

Isang malaking oportunidad ang pagkapasa ko sa UPCAT. Ngayon ay labing anim na taong gulang na ako. Muli, hindi nagpapadaig sa mga hamong dumadating sa aking buhay.

Degree Program with Available Slot (DPWS). Yan ang nakalagay sa internet at sa official list ng UPCAT passers. Ibig sabihin lamang ay kailangan pa niyang makahanap ng kursong tatanggap sa akin. Hindi ito madali sa umpisa subalit ang mahalaga ay UPCAT passer ako. Isa pa nga palang nakakawindang na pangyayari ay hindi dumating ang sulat mula sa UP Diliman na nagpapatunay na ako’y nakapasa sa UPCAT. (opo, ung official mail…) Kinilala lang ako ng aking paaralan sa hayskul na nakapasa dito pagkatapos matanggap ang sulat mula sa UP na para sa aming principal. (grabe di ba?) Matapos malaman ito ay sinadya ko na talaga at ng aking mama na pumunta sa UP Diliman upang magtanong nga mga kailangang gawin.

Heto na, kailangan ng pumili ng kursong aking papasukan. Naalala ko, BAA at BS Math ang first and second choice ko sa UPCAT form. Subalit sa kasamaang palad ay parehas ko itong hindi nakuha. Nang pasulatin ako sa registrar kung anong nais kong kursong kunin nagbakasakali ako at sinulat muli bilang first choice ang BS Math, kasunod ang BA Journalism at Comsci. Nang ilabas na ang resulta, tunay kong ikinagalak ang kursong aking nakuha – BS Mathematics. (Mukhang nakulitan yata sila sa akin kaya’t ipinaubaya ang kursong ito.) Tuwing naiisip ko iyan, parang pinagsisisihan ko ng kinulit ko sila. (Hehehhh.. mejo… pramis….) Hindi ganoong kadali ang kursong ito. Math. Oo. Siyempre. Puro Math. Kung sa iba ay ito ang pinakakinaaayawan nilang subject, well para sa akin ito ang favorite ko. (Kahit pinahihirapan niya ako ngayon!) Mahal na mahal ko mula pa noong elementarya ang Math. Nachachallenge talaga ako pag may mga numero akong nakikita. Subalit…. (Shocks! Karma ko na ata ito sa mga kasalanan ko! Hehehh.. joke! Ewan…) hindi yata ako mahal ng Math! (huhuhh… Pero Mahal na mahal ko talaga ang math.. pramis!) Hanggang ngayon, magulo pa rin ang utak ko kung magshishift or matratransfer ako.

Tama. Pinagtratransfer ako ng mga tao sa paligid ko. Kailangan raw maging praktikal ngayong mga panahong tulad nito. Nais nila akong mag-Nursing na lamang sa PLM (Pamantasan ng Lungsod ng Maynila). Katulad ng aking inaasahan, maraming kaibigan ko sa peyups ang kumokontra dito. Karangalan raw ang mapunta ko sa UP kaya’t dapat ay hindi ito pinapalagpas. Nandito na raw ako sa UP kaya’t dapat ay hindi na ako magtransfer sa “others”. (hehehh… natawa ako dito!) Subalit siyempre, nasa akin pa rin ang desisyon. Buhay ko ito eh! Tsaka sa tingin ko ay nasa tamang pag-iisip na ako upang magdesisyon sa ganitong kakomplikadong bagay. At nais kong hindi na gawin pang muli ang pagkakamali ko sa nakaraan, ng pakawalan ko ang aking pangarap na paaralan. Haay… ewan. Muling gumugulo ang aking isipan kapag nabubuksan ang topic na ito. Marami kasing mga bagay ang maaaring maapektuhan ng desisyon ko. Masasabi ko lang ngayon, ayaw ko munang pag-isipan ito. (hehehh.. praning na nga ako, mas maprapraning pa ako! Joke! Hahahhh…)

SA MGA SUSUNOD PANG KABANATA: Magpakatatag ka Dilag!

Ako’y isang dilag ng makabagong panahon, sumusunod sa agos ng buhay at pinipilit sumabay sa pakiwal-kiwal nitong daan na puno ng mga hadlang. Patuloy akong lalaban sa mga nais magpadaig sa akin; patuloy ring hahagilapin ang liwanag sa bawat kadiliman. Ano man ang nakaabang sa aking kinabuksan ay matatag kong haharapin at pagtatagumpayan – iyan ang aking tanging pangako sa aking damdamin at isipan!

Sana ay nagustuhan ninyo ang aking handog na talambuhay. (Kahit mejo rush, dahil na nga rin po ay nagkasakit ako). Hindi man ako sigurado kung kapupulutan ito ng napakaraming aral (na dapat lamang! Hehehh) subalit sana naman ay napangiti ko naman kayo at naisip niyong kakaiba rin pala tong si Cherry! Hahahh…

Salamat sa oras na inyong nilaan sa pagbabasa. =)

unforgettable quotes

2008-04-21T05:36:00.000-07:00

Feb. 22, 2007

"If you want me to fall for you, you gotta give me something worth tripping over."

"Its better to love something that can love you back." --The Rule of Four

"I hate forcin' myself to let go of one person that I need in my life, its the only thing that makes sense but at the same time its the same thing that complicates me."

"All I need is just one man who is good enough to prove to me that they all aren't the same."

"I cannot hold back the truth no more.. I let you wait too long.. although it's hard and scares me so... A life without you scares me more.." --Last Flight Out

"I know, you don't really see my worth.. you think you're the last guy on earth.. well i've got news for you, I know I'm not that strong but it won't take long.. won't take long.." --Someday

"My heart leaps up when I behold."

"No, of course i like you. It's because i like you that I don't want to be with you. It's a complicated emotion." --Finding Nemo

"I can still remember the days
So many times, I've been hurt
So much trust I put on a relationship
So much suffering I got and the pain still remain
Know I like you but I don't wanna take the risk
So confused and I don't know how to deal with it
Need some time for awhile before I give my heart away." --Goodbye

"I can't see how this could be fair, I'm so alone but you seem to be just fine."

"You can never teach a guy to love you the way you wanted to be loved. You have to wait for him to do it in his own way at his own time, that's the saddest part of being a girl! But you can never teach a girl to love the guy back the way she did before if she already grow tired and fed up understanding and waiting to be appreciated and loved the way she deserved, that's the saddest part of being an insensitive man!"

awesome wed

2008-04-21T05:34:00.000-07:00

WED... Last day of January, 2007.

This should be my free day. Pero shocks..!
May group meeting kami for our geog report. peo oOks lng.. di ntuloy..

msaya.. hahahh!! ang weird ng araw nah toH.. graveh.. nagbonding kmi ni sheL.. as usuaL walkathOn.. kmi nla miji, naakyat nmn ang 4TH FLOOR OF QUEZON HALL.. uU.. and that's a forbidden pLace daw.. (my nagsUicide daw xe dUn.. ktakOt!) peO mganda... ang taAs.. sUper! hehehh.. maiinggit kau jan.. JOKE!!^-^ taz wla lng.. nagsEnti kmi sa lagOon.. pinuntahan nmin ung 2 tablEs ang benches dun nah nilagyan nmin ng "vandaL" dati.. (PAST is PAST!) uhmM.. curious kng ano nkasUlat?? hahahh... jUst ask me persoNally..

taZ ksma nmn nmin c gwEn.. aun.. isaW to the maX.. sa my iLAng peo now asa my arcade nah xah.. it's my first time to try the "isaW".. (oPoh.. ende pah q nka2tikim nun tlagah.. khit sa lbas ng peyups,,) uhmM.. weird lasa nya... hehehh.. mas mshArap ung bBq..hahah..

mganda nah dpat araw q.. peO duNno??

inatake aq ng skit q.. hahahh!!

tinOpak aq nung gavi.. yeah.. ende maganda mood q..

for a reason that you don't need to know.. ^-^

byers!

true meaning of this so-called love (?)

2008-04-21T05:32:00.001-07:00

January 28, 2007

'weLL i really don't know what is it.
I have an idea but i choose not to concentrate on it.
I want to experience it.
Not now.
Right time will soon come.
As my friend said, I am a late bloomer when it comes to it.
yUp! definitely.
I experience crushes but not the deep weird sensation as they described.
I wonder how it feels.
What i knew as a fact now is..
I am happy.
I'm doing what I want as long as it is right.
And for me this is the mere definition of love.
Seeing things in beautiful way.^^

certified nbsb

2008-04-21T05:26:00.000-07:00

January 13, 2007

'waLang kOkontra..hehehh jokE!!

certified NBSB ata kmi:

>chErrY --gUd girL aq weh..hahahh sayaNg c champ..joke!

>rheysheL --(asA!! eh paNo nah c jhAy with an e?? peAce!!!^^)

>audrEy --(hmmM.. keviN kah ryT?? ayiE...hahahh)

yahh... i'm talking bout our shirt... (pakana ni shEL.. :p)
navy bLue yung coLor, having printed words in front saying
"No boyfriend since birth"
Once pah ln nm nasusuot un ng sabay2...
and as usuaL.. severaL naughty reactions and feedbacks were heard!
Those crazY peopLe were not convinced..
they thought we were just kidding..
But heY!! its trUe!^^

sO sa mgA gUstOng mag-appLy jaN..
jUst send uS ur resume'..hahahh
jOkE...!!!!
wE haVe infiniteLy no. of reasOns why we chOose not to havE bFs yet.
at smiN nLang un!! hahahah..

adiOs!!

teddy... teddy... teddy

2008-04-21T05:22:00.000-07:00

January 8, 2007

waiT... Lah laNg...=P
I'm jUst imagining myself receiving a hUge
and the mOst huGgable beAr..
(aHhm.. oOkZ ung sa beAr cuddleR or sa bLue magiC^^)
yaHh..unG wOrth 3k atah..hahahh
fOr sUre gaLante magbi2gaY skiN nun..whAhahH..
well i'm wisHing it frOm my barkada as
their gifT fOr me in my debUt..

hehEhH... peO sAv din skiN n kUya oteP he'll
gOnna giVe me liKe that whEn he has aLrEady a wOrk.
(mGa teN yrs..?? hahahh..dUnno??)
thAnks mgA nagma2haL sKin..^^
aAsaHan q Un..=p -nO jOke-
beH!!hehehh..

small world

2008-04-21T05:11:00.000-07:00

January 07, 2007

welL, i think it's really a ~~small world.~~.
we can find one another by chance..
i'm glad i found some of my old friends (?)..
that once became part of my gloomy (?) past..